ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3799/2531ส.ต.ต. อุด ม ศ รี บุญ ลอย กับพวกโจทก์บริษัท อุตสาหกรรม กระดาษ กรุง ธน จำกัดจำเลยกรมแรงงานผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 287, ม. 290 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 พ.ศ.2515 ข้อ 10ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 290 วรรคแรกที่บัญญัติให้เจ้าหนี้เป็นผู้มีสิทธิขอเฉลี่ยทรัพย์ของลูกหนี้ตามคำพิพากษานั้น หมายถึงเจ้าหนี้ผู้ไม่มีอำนาจเหนือทรัพย์สินของลูกหนี้เท่านั้น ส่วนกรณีตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 ข้อ 10ที่ได้กำหนดไว้เป็นพิเศษให้อธิบดีกรมแรงงานมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือให้ยึด อายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้ไม่จ่ายเงินสมทบและหรือเงินเพิ่มได้ กรมแรงงานผู้ร้องจึงเป็นบุคคลผู้มีอำนาจดังกล่าวด้วย โดยมีสิทธิจะบังคับเหนือทรัพย์สินของจำเลยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 287 แม้ผู้ร้องจะไม่ได้เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาก็ตาม ผู้ร้องจึงมีสิทธิขอเฉลี่ยทรัพย์ของจำเลยได้โจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความ โดยจำเลยยอมจ่ายค่าจ้างให้แก่โจทก์ ต่อมา จำเลยไม่จ่ายค่าจ้างให้ โจทก์จึงนำยึดทรัพย์ของจำเลยขายทอดตลาด กรมแรงงานยื่นคำร้องว่าจำเลยค้างจ่ายเงินสมทบกองทุนเงินทดแทนตามกฎหมายแก่ผู้ร้อง ขอให้ผู้ร้องเฉลี่ยทรัพย์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า ผู้ร้องมิได้เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา ให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ได้ความตามคำร้องของผู้ร้องว่า ผู้ร้องเป็นกรมในรัฐบาลสังกัดกระทรวงมหาดไทย และสำนักงานกองทุนเงินทดแทนเป็นหน่วยงานหนึ่งของผู้ร้องซึ่งมีอำนาจหน้าที่ดำเนินการเกี่ยวกับเงินทดแทนตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 103 ข้อ 2(6) และข้อ 3 จำเลยเป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัดประกอบกิจการผลิตสิ่งของจากกระดาษ