ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5220/2531อัยการ กรมอัยการโจทก์นาย สม ชาย ปิ่นเสถียรเกส กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 33 (1) พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 จำเลยที่ 3 เตรียมเงินจำนวน 850,000 บาท เพื่อนำมาซื้อยาเสพติดตามที่จำเลยที่ 1 ติดต่อกับผู้ขาย แต่จำเลยที่ 1 สามารถนำยาเสพติดของกลางมามอบให้จำเลยที่ 2 ได้ในปริมาณราคาเพียง600,000 บาทเท่านั้น เงินที่จำเลยที่ 3 เตรียมมาดังกล่าวจึงยังคงเหลืออีก 250,000 บาท ซึ่งเป็นจำนวนเดียวกันกับเงินที่ได้เตรียมมาซื้อยาเสพติดในตอนแรกนั่นเอง จึงถือได้ว่าเป็นทรัพย์ที่มีไว้เพื่อใช้ในการกระทำผิด ศาลมีอำนาจสั่งริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33(1)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามร่วมกันมีเฮโรอีน จำนวน 3,385กิโลกรัมเพื่อจำหน่าย เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมเฮโรอีนดังกล่าวและเงินสด 250,000 บาท ซึ่งเป็นเงินส่วนหนึ่งที่จำเลยใช้ซื้อเฮโรอีนของกลาง ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดฯ และริบของกลางจำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติด ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง จำคุกตลอดชีวิต ริบเฮโรอีนของกลาง แต่ไม่ริบเงินสด 250,000 บาทโจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์และจำเลยที่ 3 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาที่เกี่ยวกับเงินของกลางว่า "มีปัญหาว่าเงินของกลางจำนวน 250,000 บาทนั้น พอถือได้หรือไม่ว่าเป็นทรัพย์ที่มีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิด ซึ่งศาลมีอำนาจที่จะสั่งริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33(1) สำหรับปัญหานี้ ข้อเท็จจริงเป็นอันฟังยุติว่า จำเลยที่ 3 ได้เตรียมเงินมาทั้งสิ้นจำนวน850,000 บาท เพื่อนำมาซื้อยาเสพติดตามที่จำเลยที่ 1 เป็นผู้ติดต่อกับผู้ขาย แต่จำเลยที่ 1 สามารถนำยาเสพติดของกลางมามอบให้จำเลยที่ 2 ได้ในปริ