การนับระยะเวลาการเป็นนักเรียนอบรมเพื่อคำนวณบำเหน็จ การคำนวณค่าจ้างรายวันเป็นรายเดือน และการรวมค่าครองชีพเป็นค่าจ้างเพื่อคำนวณบำเหน็จ
การนับอายุการทำงานเพื่อคำนวณบำเหน็จต้องเป็นไปตามข้อบังคับของนายจ้าง ซึ่งกำหนดให้เริ่มนับตั้งแต่วันที่พนักงานเข้าประจำทำงานและได้รับเงินเดือนหรือค่าจ้าง ระยะเวลาก่อนหน้านั้นไม่นับรวม การคำนวณค่าจ้างรายวันเป็นรายเดือนต้องถือตามจำนวนวันที่ทำงานจริง เว้นแต่จะมีข้อตกลงเปลี่ยนแปลง ค่าครองชีพที่จ่ายเป็นจำน
พิพากษายืน
โจทก์เป็นนักเรียนอบรมตั้งแต่วันที่ 17 กรกฎาคม 2512 ได้รับเบี้ยเลี้ยง และได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำรายวันตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2517 โจทก์ทำงานเดือนละ 23 วัน ได้รับค่าครองชีพเดือนละ 400 บาท จำเลยมีระเบียบใหม่ให้คิดเดือนละ 26 วันสำหรับพนักงานที่บรรจุตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม 2519
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 47/2532นาง จินตนา เพ็ง คุ้มโจทก์องค์การ ทอผ้าจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 12, ม. 13 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 2ตามข้อบังคับของจำเลยผู้เป็นนายจ้างว่าด้วยกองทุนบำเหน็จกำหนดว่า 'พนักงาน' หมายถึง พนักงานประจำตามอัตรากำลังขององค์การทอผ้า และ 'อายุการทำงาน' หมายความว่า ระยะเวลาตั้งแต่วันที่พนักงานเข้าประจำทำงานจน ถึงวันพ้นตำแหน่ง เมื่อปรากฏว่าจำเลยได้บรรจุโจทก์เป็นนักเรียนอบรมโดยได้รับเบี้ยเลี้ยงในระหว่างเป็นนักเรียนอบรมตั้งแต่วันที่ 17 กรกฎาคม2512 และโจทก์ได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำรายวันตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2517 ดังนั้นโจทก์จึงมีฐานะเป็นพนักงานตามข้อบังคับดังกล่าวตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2517 ก่อนหน้านี้โจทก์ยังมิได้เป็นพนักงานประจำของจำเลย โจทก์จึงไม่มีสิทธินำระยะเวลาระหว่างที่เป็นนักเรียนอบรมมารวมคำนวณเงินบำเหน็จได้ในการคำนวณเงินบำเหน็จ ข้อบังคับของจำเลยมิได้กำหนดว่าค่าจ้างเดือนสุดท้ายของพนักงานที่ได้รับค่าจ้างเป็นรายวันเป็นจำนวนเท่ากับค่าจ้างกี่วัน เพียงแต่ให้จ่ายเป็นจำนวนเท่ากับเงินเดือน หรือค่าจ้างเดือนสุดท้ายคูณด้วยจำนวนปีของอายุการทำงานเท่านั้น จึงต้องถือจำนวนค่าจ้างที่ได้รับจริง เมื่อปรากฏว่าโจทก์ทำงานเดือนละ 23 วัน แม้ระเบียบใหม่ของจำเลยจะระบุให้คิดเดือนหนึ่ง 26 วัน แต่ก็เป็นเรื่องที่จำเลยออกใช้บังคับสำหรับพนักงานใหม่ที่ได้รับการบรรจุตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม 2519 โดยเฉพาะโดยจำเลยมีสิทธิที่จะกำหนดเป็นข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างสำหรับพนักงานใหม่ได้หาใช่จำเลยตกลงเปลี่ยนแปลงสภาพการจ้างกับโจทก์ไม่โจทก์จึงมีสิทธิคำนวณค่าจ้างรายวันโดยคิดได้เพียงจำนวน 23วันเป็นหน