การตายของลูกจ้างด้วยโรคหัวใจวายหลังจากเลิกสัมมนาประมาณ 10 ชั่วโมง ถือเป็นการตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างหรือไม่
การตายของลูกจ้างที่เกิดขึ้นหลังจากเลิกปฏิบัติงานให้แก่นายจ้างเป็นเวลานานประมาณ 10 ชั่วโมง ไม่อาจถือได้ว่าเป็นการตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง
พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางที่ยกฟ้องโจทก์
ลูกจ้างถึงแก่ความตายด้วยโรคหัวใจวายหลังจากเลิกสัมมนาซึ่งถือเป็นการปฏิบัติงานให้แก่นายจ้างแล้วเป็นเวลาประมาณ 10 ชั่วโมง โดยก่อนตายลูกจ้างมีโรคหัวใจอยู่ก่อนแล้วและไม่มีความเครียดที่ทำให้หัวใจวายได้
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2043/2532นาง อา ภา บัว บานโจทก์กรมแรงงานจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2ลูกจ้างถึงแก่ความตายด้วยโรคหัวใจวายหลังจากเลิกสัมมนาอันถือได้ว่าเป็นการปฏิบัติงานให้แก่นายจ้างแล้วเป็นเวลาถึงประมาณ 10 ชั่วโมง เช่นนี้จึงไม่อาจถือได้ว่าลูกจ้างนั้นถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภรรยาโดยชอบด้วยกฎหมายและเป็นทายาทของนายรัฐพล บัวบาน นายรัฐพล บัวบานเป็นพนักงานธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร นายรัฐพล บัวบานเคยดำรงตำแหน่งผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายการธนาคารและการบัญชีอีกทั้งยังได้รับมอบหมายให้เป็นวิทยากร และร่วมสัมมนาในหลักสูตรต่าง ๆ ของธนาคารเป็นประจำโดยเฉพาะอย่างยิ่งในรอบ 6 เดือนที่ผ่านมา ปรากฏว่านายรัฐพล บัวบาน ต้องตรากตรำปฏิบัติงานประจำและงานนอกเหนือจากงานประจำที่ได้รับมอบหมาย ทำให้มีเวลาพักผ่อนไม่เพียงพอ กล่าวคือนอกจากงานประจำตามเวลาปฏิบัติงานปกติในวันธรรมดาแล้ว นอกเวลาทำงานยังต้องเตรียมข้อมูลเพื่อสัมมนาผู้บริหารสาขาและวิทยากรในหลักสูตรต่าง ๆ ของธนาคารตามต่างจังหวัดในวันหยุดตลอดเกือบทุกสัปดาห์ในวันที่ 8 มกราคม 2531เวลา 8.00 นาฬิกา นายรัฐพล บัวบานได้มาปฏิบัติงานตามปกติจนกระทั่งเวลา 14.00 นาฬิกา จึงเดินทางไปโรงแรมรีเจนท์ชะอำ จังหวัดเพชรบุรี เพื่อไปประชุมสัมมนาโครงการซักซ้อมการดำเนินงานสินเชื่อในรูปโครงการ (ระดับผู้บริหารส่วนมาก)ระหว่างวันที่ 9-10 มกราคม 2531 เมื่อถึงโรงแรมได้รับประทานอาหารเย็นและศึกษาเอกสารเตรียมการสัมมนาจนกระทั่งเวลาประมาณ24 นาฬิกา จึงได้พักผ่อน รุ่งขึ้น (9 มกราคม 2531) ได้ร่วมสัมมนาตั้งแต่เวลา 8.30 นาฬิกา และเสนอข้อคิดเห็นต่อที่ประชุมอย่างเคร่งเครียดและจริงจัง