ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2211/2532

ประเด็นกฎหมาย

การละทิ้งหน้าที่โดยไม่มีเหตุสมควรตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(4) ต้องพิจารณาเหตุที่ทำให้ลูกจ้างไม่มาทำงาน ไม่ใช่เพียงการฝ่า

หลักกฎหมาย

การพิจารณาว่าลูกจ้างละทิ้งหน้าที่โดยไม่มีเหตุสมควรหรือไม่ ต้องดูเหตุที่ทำให้ลูกจ้างไม่มาทำงานว่ามีเหตุสมควรหรือไม่ เพียงใด ไม่ใช่ถือว่าการฝ่าฝืนระเบียบการลาเป็นการละทิ้งหน้าที่โดยไม่มีเหตุสมควรเสมอไป

คำวินิจฉัย

การที่โจทก์ละทิ้งหน้าที่เกิน 3 วันทำงานติดต่อกันเนื่องจากไปรับราชการทหารตามกฎหมาย ไม่ใช่เป็นการละทิ้งหน้าที่โดยไม่มีเหตุอันสมควรที่จำเลยจะเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย

ข้อเท็จจริงสำคัญ

ลูกจ้างขาดงานติดต่อกันเกิน 3 วันทำงาน เนื่องจากไปรับราชการทหารตามกฎหมาย

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2211/2532นาย มนัส หลวง เทพโจทก์บริษัท เอ.ที.พี.อินดัสตรี้ จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(4)การที่ลูกจ้างขาดงานเป็นเวลา 3 วันทำงานติดต่อ กัน จะเป็นการละทิ้งหน้าที่โดย ไม่มีเหตุสมควรหรือไม่ ต้อง พิจารณาถึง เหตุที่ทำให้ลูกจ้างนั้นไม่ได้มาทำงานว่ามีเหตุสมควรหรือไม่ เพียงใดไม่ใช่ว่าเมื่อลูกจ้างไม่มาทำงานโดย ฝ่าฝืนระเบียบหรือข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเรื่องการลาแล้ว จะเป็นการละทิ้งหน้าที่โดยไม่มีเหตุสมควรเสมอไป โจทก์ละทิ้งหน้าที่เกิน 3 วันทำงานติดต่อ กันเนื่องจากไปรับราชการทหารตาม กฎหมาย ไม่ใช่เป็นการละทิ้งหน้าที่โดย ไม่มีเหตุอันสมควรที่จำเลยจะเลิกจ้างโจทก์ได้ โดย ไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย.(ครีภูมิ สุวรรณโรจน์-มาโนช เพียรสนอง-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ