ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2819/2532

ประเด็นกฎหมาย

ค่าครองชีพที่จ่ายเป็นประจำทุกเดือนเพื่อตอบแทนการทำงาน ถือเป็นค่าจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน และจำเลยไม่มีสิทธิเรียกค่าจ้างที่

หลักกฎหมาย

ค่าครองชีพที่จ่ายเป็นจำนวนแน่นอนประจำเดือนเพื่อตอบแทนการทำงานถือเป็นค่าจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ข้อ 2 และระเบียบกระทรวงการคลัง ข้อ 5 การจ่ายเงินโดยรู้ว่าไม่มีหน้าที่ต้องจ่ายเป็นการจ่ายตามอำเภอใจ ไม่มีสิทธิเรียกคืน

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลแรงงานกลาง ให้จำเลยชำระเงินบำเหน็จและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ พร้อมดอกเบี้ย และให้ยกฟ้องแย้งของจำเลย

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย ถูกเลิกจ้างวันที่ 21 มกราคม 2531 จำเลยจ่ายค่าครองชีพให้โจทก์ทุกเดือนเป็นจำนวนแน่นอน และจ่ายค่าจ้างถึงวันที่ 31 มกราคม 2531 ทั้งที่โจทก์มีสิทธิได้รับเพียงถึงวันที่ 21 จำเลยฟ้องแย้งเรียกค่าจ้างที่จ่ายเกินคืน

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2819/2532นาย ศิริชัย อนันตศิริ กับพวกโจทก์กรมโรงงานอุตสาหกรรมจำเลย ป.พ.พ. ม. 407 ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสอง, ม. 183 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ โดยให้ทำงานที่โรงงานกระดาษบางปะอิน แล้วจำเลยได้เลิกจ้างโจทก์แม้จำเลยให้การในตอนต้นว่า จำเลยไม่เคยว่าจ้างโจทก์ ไม่มีนิติสัมพันธ์ทางการจ้างหรือสัญญาจ้างกับโจทก์ แต่จำเลยได้ให้การเป็นข้อต่อมาว่า โจทก์ทุกคนถูกโรงงานกระดาษบางปะอินเลิกจ้างตั้งแต่วันที่ 21 มกราคม 2531 โจทก์จึงมีสิทธิได้รับค่าจ้างเพียงวันที่ 21 มกราคม 2531 หลังจากนั้นโจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าจ้างอีก ที่โรงงานกระดาษบางปะอินจ่ายค่าจ้างงวดเดือนมกราคม 2531จนถึงวันที่ 31 มกราคม 2531 เป็นจำนวนเกินกว่าที่มีสิทธิได้รับจึงฟ้องแย้งเรียกค่าจ้างที่จ่ายเกินจากโจทก์ ตามคำให้การดังกล่าวย่อมเห็นได้ชัดว่าจำเลยได้เลิกจ้างโจทก์ จึงมีผลเป็นการยอมรับอยู่ในตัวว่า โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยและจำเลยได้เลิกจ้างโจทก์เมื่อวันที่ 21 มกราคม 2531 ตามฟ้อง ทั้งจำเลยยังฟ้องแย้งเรียกค่าจ้างที่อ้างว่าได้จ่ายเกินจากโจทก์อีกด้วย จึงไม่มีประเด็นว่าโจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลยหรือไม่ จำเลยจ่ายค่าครองชีพให้แก่โจทก์มีจำนวนแน่นอนเป็นการประจำทุกเดือนเพื่อตอบแทนการทำงานเช่นเดียวกับค่าจ้าง ค่าครองชีพจึงเป็นค่าจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานและระเบียบกระทรวงการคลังว่าด้วยบำเหน็จลูกจ้าง จำเลยรู้ดีอยู่ว่าโจทก์ทุกคนมีสิทธิได้รับค่าจ้างเพียงถึงวันที่ 21 มกราคม 2531 เท่านั้น การที่จำเลยจ่ายค่าจ้างให้แก่โจทก์หลังจากวันดั