ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1473/2538

ประเด็นกฎหมาย

ความผิดฐานรับเด็กอายุต่ำกว่า 13 ปีเป็นลูกจ้าง ต้องพิสูจน์ว่านายจ้างรู้ว่าอายุเด็กต่ำกว่า 13 ปี

หลักกฎหมาย

ความผิดฐานรับเด็กอายุต่ำกว่า 13 ปีบริบูรณ์เป็นลูกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 12) ข้อ 20 ต้องพิสูจน์ว่านายจ้างรู้ว่าเด็กที่รับเป็นลูกจ้างมีอายุต่ำกว่า 13 ปีบริบูรณ์ ซึ่งเป็นภาระการพิสูจน์ของโจทก์

คำวินิจฉัย

ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ยกฟ้องในความผิดฐานรับเด็กอายุต่ำกว่า 13 ปีเป็นลูกจ้าง เนื่องจากโจทก์ไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าจำเลยรู้ว่าเด็กอายุต่ำกว่า 13 ปี

ข้อเท็จจริงสำคัญ

เด็กที่จำเลยรับเข้าทำงานบอกว่าอายุ 12 ปี แต่จำวันเดือนปีเกิดไม่ได้และไม่มีเอกสารแสดงอายุ พนักงานสอบสวนไม่สามารถทราบอายุที่แน่ชัดเนื่องจากเด็กมีรูปร่างใกล้เคียงกัน จำเลยปฏิเสธตลอด

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1473/2538พนักงานอัยการสำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นาย วินัย ปรัชญานันทกุลจำเลย ป.วิ.อ. ม. 174 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 พ.ศ.2515 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ฉบับที่ 12 ข้อ 20ความผิดฐานรับเด็กอายุต่ำกว่า13ปีบริบูรณ์เป็นลูกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงาน(ฉบับที่12)ข้อ20ซึ่งออกตามความในข้อ2(3)แห่งประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่103นั้นโจทก์ต้องนำสืบให้เห็นว่าบุคคลที่เป็นนายจ้างรู้ว่าเด็กที่ตนรับเป็นลูกจ้างนั้นมีอายุต่ำกว่า13ปีบริบูรณ์โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติโรงงานพ.ศ.2512มาตรา5,7,8,12,43,44พระราชบัญญัติโรงงาน(ฉบับที่2)พ.ศ.2518มาตรา5,11พระราชบัญญัติโรงงาน(ฉบับที่3)พ.ศ.2522มาตรา3,4กฎกระทรวงฉบับที่1(พ.ศ.2512)ออกตามความในพระราชบัญญัติโรงงานพ.ศ.2512ประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงาน(ฉบับที่12)ลงวันที่18มกราคม2533ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่103ลงวันที่16มีนาคม2515ประมวลกฎหมายอาญามาตรา91ให้จำเลยหยุดประกอบกิจการโรงงานจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติโรงงานพ.ศ.2512มาตรา12,44วรรคแรกพระราชบัญญัติคนเข้าเมืองพ.ศ.2522มาตรา64ประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงาน(ฉบับที่12)ลงวันที่18มกราคม2533ข้อ20ประกอบด้วยประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่103ลงวันที่16มีนาคม2515ข้อ1ข้อ8จำเลยกระทำผิดหลายกรรมต่างกันให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา91ฐานประกอบกิจการโรงงานโดยไม่ได้รับใบอนุญาตให้จำคุก6เดือนฐานให้ที่พักอาศัยซ่อนเร้นคนต่างด้าวที่หลบหนีเข้าเมืองให้จำคุก1ปี6เดือนฐานรับเด็กอายุต่ำกว่าสิบสามปีบริบูรณ์เป็นลูกจ้างให้จำคุก3เดือนร