ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 174/2533

ประเด็นกฎหมาย

การประสบอันตรายของลูกจ้างที่เกิดขึ้นขณะลงจากรถยนต์บรรทุกในเวลาพักผ่อนก่อนเริ่มทำงาน ถือเป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างหรือไม่

หลักกฎหมาย

การประสบอันตรายที่เกิดขึ้นในระยะเวลาที่ลูกจ้างต้องพักผ่อนเพื่อเตรียมปฏิบัติงานตามกำหนดเวลา ไม่ใช่ระยะเวลาที่ปฏิบัติงานในหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายจากนายจ้าง จึงไม่ถือว่าเป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2

คำวินิจฉัย

โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับเงินทดแทน เพราะการประสบอันตรายมิใช่เนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง

ข้อเท็จจริงสำคัญ

ลูกจ้างเป็นช่างทาสี เดินทางไปทำงานต่างจังหวัดโดยรถยนต์บรรทุกของนายจ้าง ถึงที่หมายก่อนเวลาเริ่มงานหลายชั่วโมง ลูกจ้างนอนหลับบนรถและไม่ยอมไปพักในโรงแรมที่จัดให้ ต่อมาเวลาประมาณ 3 นาฬิกา ขณะลงจากรถยนต์บรรทุก ลูกจ้างพลัดตกได้รับบาดเจ็บสาหัส

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 174/2533นาย จำลอง เล้า สุวรรณโจทก์อธิบดี กรมแรงงานจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2, ข้อ 54โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของบริษัท ก. ทำหน้าที่ช่างทาสีบริษัท ก. มีคำสั่งให้โจทก์กับคนงานอื่นไปทำงานที่จังหวัด ประจวบคีรีขันธ์ ให้ทำงานระหว่างเวลา 16-20 นาฬิกา และเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2530 เวลาประมาณ 3 นาฬิกา โจทก์ได้พลัดลื่นตกลงมาจากรถยนต์บรรทุกคันที่โจทก์นอนอยู่เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับอันตรายแขนและขาขวาใช้งานไม่ได้ ระยะเวลาที่โจทก์ประสบอันตรายดังกล่าวไม่ใช่ระยะเวลาที่โจทก์ปฏิบัติงานในหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายจากนายจ้าง เพราะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในระยะเวลาที่โจทก์ต้องพักผ่อน เพื่อเตรียมปฏิบัติงานตามกำหนดเวลา โจทก์จึงเรียกร้องเอาค่าทดแทนไม่ได้.โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของบริษัทกรุงสยาม จำกัด ทำหน้าที่ช่างทาสี ตบแต่ง เมื่อวันที่ 25มิถุนายน 2530 โจทก์ได้รับคำสั่งให้ไปตบแต่งอาคารธนาคารกสิกรไทยสาขาประจวบคีรีขันธ์ และเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2530 เวลาประมาณ3 นาฬิกา ขณะที่โจทก์กำลังปีนลงจากรถยนต์บรรทุก โจทก์พลัดตกลงศีรษะกระแทกพื้น ทำให้ได้รับอันตราย เป็นเหตุให้โจทก์ทุพพลภาพเป็นอัมพาต ขอให้จำเลยจ่ายค่าทดแทนในอัตราร้อยละหกสิบของค่าจ้างรายวันเป็นเวลา 10 ปี เป็นเงิน 336,960 บาทจำเลยให้การว่า เวลาเกิดเหตุมิใช่เวลาปฏิบัติงานและการที่โจทก์ประสบอันตรายเนื่องจากโจทก์เมาสุราจนไม่สามารถครองสติได้ ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษาว่า โจทก์ลงจากรถยนต์บรรทุกแล้วพลาดตกไปที่พื้นดินจนได้รับบาดเจ็บเป็นเวลาที่โจทก์ยังมิได้ลงมือทำงานให้แก่นายจ้างตามที่ได้รับมอบหมาย ถือไม่ได้ว่าเป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการท