สิทธิฎีกาของผู้ขอประกันเมื่อศาลชั้นต้นสั่งปรับและศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
การพิจารณาว่าผู้ขอประกันมีสิทธิฎีกาได้หรือไม่เพียงใดต้องพิจารณาตามบทกฎหมายและสิทธิในวันยื่นฎีกา เมื่อศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ขอประกันและศาลอุทธรณ์พิพากษายืน สิทธิของผู้ขอประกันจึงเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 ที่แก้ไขและมีผลใช้บังคับก่อนวันที่ผู้ขอประกันยื่นฎีกา
ผู้ขอประกันไม่มีสิทธิฎีกา เพราะสิทธิเป็นที่สุดตาม ป.วิ.อ. มาตรา 119 ที่แก้ไขใหม่
ศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ขอประกัน และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ขอประกันยื่นฎีกาหลังวันที่กฎหมายแก้ไขเพิ่มเติม ป.วิ.อ. มาตรา 119 มีผลใช้บังคับ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 391/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์ผู้ขอประกันโจทก์นาย กิมฮ้อ แซ่ เอาโจทก์นาง อรุณี จันทรางกูรจำเลย ป.วิ.อ. ม. 119 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ป.วิ.อ. (ฉบับที่ 17) พ.ศ.2532 การพิจารณาว่าผู้ขอประกันมีสิทธิฎีกาได้หรือไม่เพียงไรต้องพิจารณาตามบทกฎหมายและสิทธิในวันยื่นฎีกา เมื่อศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ขอประกัน และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน สิทธิของผู้ขอประกันจึงเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119ที่แก้ไขและมีผลใช้บังคับก่อนวันที่ที่ผู้ขอประกันยื่นฎีกา.(อุดม เฟื่องฟุ้ง-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อากาศ บำรุงชีพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ