การที่พนักงานรัฐวิสาหกิจพ้นจากตำแหน่งเพราะมีอายุครบ 60 ปีบริบูรณ์ ตาม พ.ร.บ.คุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. 2518 มาตรา 9 และ 1
การที่พนักงานรัฐวิสาหกิจพ้นจากตำแหน่งเพราะอายุครบ 60 ปีบริบูรณ์ ตาม พ.ร.บ.คุณสมบัติมาตรฐานฯ เป็นการกำหนดคุณสมบัติทั่วไป มิใช่ข้อตกลงกำหนดระยะเวลาจ้างที่แน่นอน และการพ้นจากตำแหน่งดังกล่าวโดยลูกจ้างไม่มีความผิดถือเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 นายจ้างต้องจ่ายค่า
การที่โจทก์ทั้งสิบสี่ต้องพ้นจากตำแหน่งเพราะมีอายุครบ 60 ปีบริบูรณ์ เป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 จำเลยผู้เป็นนายจ้างต้องจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ที่ 3 จำนวน 27,924 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2532 จนกว่าจะชำระเสร็จ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง
โจทก์ทั้งสิบสี่เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย ทำงานที่องค์การสุรา ถูกเลิกจ้างเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2532 เพราะเหตุเกษียณอายุ (อายุครบ 60 ปีบริบูรณ์) โดยไม่มีความผิด จำเลยไม่จ่ายค่าชดเชย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 521/2533นาย ดอกไม้ ไฝ กิ่ง กับพวกโจทก์กรมสรรพสามิตจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 พ.ร.บ.คุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ.2518 ม. 9, ม. 11ตาม พ.ร.บ.คุณสมบัติสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจฯมาตรา 911 ที่บัญญัติว่าพนักงานรัฐวิสาหกิจที่มีอายุครบ 60 ปีบริบูรณ์ ถือว่าขาดคุณสมบัติและเป็นอันพ้นจากตำแหน่งนั้น เป็นการกำหนดคุณสมบัติโดยทั่ว ๆ ไปของพนักงานและเป็นบทบัญญัติให้รัฐวิสาหกิจผู้เป็นนายจ้างถือเป็นแนวเดียวกัน ส่วนจะเป็นการเลิกจ้างหรือไม่ต้องพิจารณาตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงานฯข้อ 46 วรรคสอง ดังนั้นการที่โจทก์ผู้เป็นลูกจ้างต้องพ้นจากตำแหน่งเพราะอายุ 60 ปี จึงเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทยฯ ดังกล่าว จำเลยผู้เป็นนายจ้างต้องจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์.โจทก์ทั้งสิบสี่สำนวนฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์ทั้งสิบสี่เป็นลูกจ้างประจำทำงานที่องค์การสุรา วันเข้าทำงานและค่าจ้างอัตราสุดท้ายของโจทก์ทั้งสิบสี่ปรากฏตามฟ้อง ต่อมาวันที่ 1 ตุลาคม 2532จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสิบสี่เพราะเหตุเกษียณอายุ โดยโจทก์ทั้งสิบสี่ไม่มีความผิดจำเลยไม่จ่ายค่าชดเชยตามกฎหมาย ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์แต่ละคนพร้อมดอกเบี้ยจำเลยทั้งสิบสี่สำนวนให้การว่า โจทก์ทั้งสิบสี่เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย วันเข้าทำงานและค่าจ้างอัตราสุดท้ายเป็นไปตามฟ้องโจทก์ทั้งสิบสี่พ้นจากตำแหน่งเพราะเหตุเกษียณอายุ ซึ่งมิใช่เป็นการเลิกจ้างในความหมายของกฎหมายแรงงาน แต่เป็นการออกจากงานโดยผลของกฎหมาย เพราะขาดคุณสมบัติของการเป็นพนักงานโดยมีอายุครบ 60 ปีบริบูรณ์ ตามพระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาห