ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1078/2533

ประเด็นกฎหมาย

การที่ลูกจ้างไปแข่งขันกีฬาตามคำสั่งนายจ้างและประสบอันตราย ถือเป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานหรือไม่

หลักกฎหมาย

การแข่งขันกีฬาที่มีวัตถุประสงค์เพื่อเสริมสร้างบุคลากรและกิจการของนายจ้าง ถือเป็นกิจการที่อยู่ภายในขอบเขตวัตถุประสงค์ของนายจ้างตามมาตรา 10(13) แห่งพระราชบัญญัติธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร พ.ศ. 2509 การที่ลูกจ้างไปแข่งขันตามคำสั่งนายจ้างแล้วประสบอันตราย จึงเป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงาน

คำวินิจฉัย

พิพากษายืน ให้เพิกถอนมติของคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทน และให้โจทก์มีสิทธิได้รับค่าทดแทนจากกองทุนเงินทดแทนเป็นเงิน 2,084.40 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี

ข้อเท็จจริงสำคัญ

ลูกจ้างเป็นพนักงานธนาคารซึ่งมีงานประจำไม่เกี่ยวกับกีฬา แต่นายจ้างมีคำสั่งให้ไปแข่งขันฟุตบอลระหว่างธนาคารตามระเบียบของธนาคารที่กำหนดวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมสุขภาพและประชาสัมพันธ์ ขณะแข่งขันลูกจ้างได้รับบาดเจ็บ

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

  • มาตรา 10 แห่งพระราชบัญญัติธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตรพ.ศ.
  • มาตรา 10(13) แห่งพระราชบัญญัติธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1078/2533นาย ไพศาล เรือนนาคโจทก์กรมแรงงานจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2, ข้อ 54 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง อัตราและวิธีเรียกเก็บเงินสมทบการจ่ายเงินทดแทนของสำนักงานกองทุนเงินทดแทน และการอุทธรณ์ ข้อ 15เมื่อการแข่งขันกีฬาอยู่ในขอบเขตวัตถุประสงค์ของนายจ้างการที่ลูกจ้างไปแข่งขันกีฬาฟุตบอลตาม คำสั่งนายจ้างแล้วประสบอันตรายในขณะแข่งขัน ดังนี้เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้นายจ้าง โจทก์จึงมีสิทธิได้ รับค่าทดแทนจากกองทุนเงินทดแทนพร้อมด้วย ดอกเบี้ย.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นพนักงานธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร สาขาพิจิตร ระหว่างวันที่ 16 เมษายน 2532 ถึงวันที่7 พฤษภาคม 2532 ได้มีการแข่งขันฟุตบอลระหว่างธนาคาร ครั้งที่ 12ประจำปี 2532 นายจ้างโจทก์มีคำสั่งให้โจทก์ไปเล่นกีฬา ซึ่งตามระเบียบของนายจ้างโจทก์ถือว่าเป็นการปฏิบัติงานของนายจ้าง โจทก์ได้ลงแข่งขันกีฬาฟุตบอลครั้งนี้ ในระหว่างการแข่งขันได้ถูกนักกีฬาฝ่ายตรงข้ามใช้เท้าเตะถูกบริเวณเบ้าตาขวา ทำให้เปลือกตาขวาบนแตกเป็นแผลยาวประมาณ 1 นิ้ว และโจทก์ต้องเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลรามคำแหง ตั้งแต่วันที่ 23 เมษายน 2532 ถึงวันที่ 4พฤษภาคม 2532 โจทก์จึงไม่สามารถปฏิบัติงานให้แก่นายจ้างได้ โจทก์ใช้สิทธิเรียกเงินทดแทนจากสำนักงานกองทุนเงินทดแทน ปรากฏว่าพนักงานเงินทดแทนวินิจฉัยว่า โจทก์มิได้ประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง โจทก์จึงอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทน คณะกรรมการกองทุนเงินทดแทนวินิจฉัยเมื่อวันที่ 27กันยายน 2532 ว่า โจทก์ไม่ได้ประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคำวินิจฉัยของคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทน โดยเห็นว่าโจ