การที่ลูกจ้างป่วยไม่สามารถปฏิบัติงานได้ตามปกติ ถือเป็นเหตุให้นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(2) และ
การเจ็บป่วยของลูกจ้างซึ่งเกิดขึ้นตามสภาพร่างกายโดยธรรมชาติ ไม่ใช่การกระทำโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่อของลูกจ้าง จึงไม่เข้าข้อยกเว้นการจ่ายค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(2) และ (5)
ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลแรงงานกลาง ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 33,780 บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย
ลูกจ้างป่วยเป็นโรคหัวใจตีบและรั่ว ไม่สามารถปฏิบัติงานในตำแหน่งหน้าที่ได้ นายจ้างเลิกจ้างโดยอ้างเหตุผลงานต่ำกว่ามาตรฐานและหย่อนสมรรถภาพในการทำงาน และจ่ายเงินบำเหน็จให้แก่ลูกจ้างแล้ว
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2037/2533นาย วีระวงศ์ วินทะไชยโจทก์องค์การ แบตเตอรี่จำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(2), ข้อ 47(5)ตาม ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(2)และ (5) ที่แก้ไขใหม่ ระบุว่านายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างในกรณีลูกจ้างจงใจทำให้นายจ้างได้ รับความเสียหายหรือลูกจ้างประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้นายจ้างได้ รับความเสียหายอย่างร้ายแรงดังนี้การที่โจทก์ป่วยไม่สามารถปฏิบัติงานตาม หน้าที่ได้ ตาม ปกตินั้นเป็นเหตุที่เกิดขึ้นตาม สภาพร่างกายโดย ธรรมชาติ มิใช่เกิดจากการกระทำของโจทก์ ถือ ไม่ได้ว่าโจทก์จงใจทำให้จำเลยได้ รับความเสียหายหรือเป็นการกระทำโดย ประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้จำเลยได้ รับความเสียหาย เมื่อจำเลยเลิกจ้างจึงต้อง จ่ายค่าชดเชยให้โจทก์.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้จ้างโจทก์เข้าทำงานเป็นลูกจ้างประจำต่อมาเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2532 จำเลยได้เลิกจ้างโจทก์ โดยอ้างเหตุว่าโจทก์เป็นผู้มีผลงานต่ำกว่ามาตรฐานและหย่อนสมรรถภาพในการทำงาน ครั้งสุดท้ายโจทก์มีตำแหน่งเป็นคนงานฝ่ายขาย ได้รับค่าจ้างเดือนละ 5,630 บาท โจทก์มีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 180 วัน เป็นเงิน 33,780 บาท แต่จำเลยไม่จ่ายให้ ขอให้พิพากษาบังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 33,780 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันเลิกจ้างจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยให้การว่า โจทก์ป่วยเป็นโรคหัวใจตีบและรั่ว เป็นเหตุให้โจทก์หย่อนสมรรถภาพในการทำงาน ทำให้จำเลยได้รับความเสียหายจำเลยจึงมีคำสั่งให้โจทก์ออกจากงาน และจำเลยมีข้อบังคับองค์การแบตเตอรี่ว่าด้วยกองทุนบำเหน็จ พ.ศ. 2521 ข้อ 9 กำหนดว่า พนักงานที่ออกจากงานมีสิทธิได้รับเงินบำ