การเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3) และ ข้อ 47(4) และการละทิ้งหน้าที่โดยไม่มีเหตุอันสมควร
การลาป่วยบ่อยๆ ของลูกจ้างไม่ใช่การกระทำผิดตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ข้อ 47(3) และการลาหยุดโดยได้รับอนุญาตจากนายจ้างแล้ว แม้จะไม่มีเหตุอันสมควรหรือลาหยุดเป็นประจำ ก็ไม่ถือเป็นความผิดของลูกจ้าง ส่วนการขาดงานโดยไม่ลากิจให้ถูกต้องและไม่มีเหตุจำเป็นเร่งด่วน ถือเป็นการละทิ้งหน้าที่โดยไม่มีเหตุอันสมควรตามข้อ
พิพากษายืน ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 14,940 บาท ส่วนโจทก์ที่ 2 ไม่ได้รับค่าชดเชย
โจทก์ที่ 2 ลางานไม่ถูกต้องตามระเบียบ โดยอ้างว่าต้องไปเยี่ยมมารดาที่ป่วยเป็นโรคความดันโลหิตสูง แต่ไม่ปรากฏอาการรุนแรงหรือเฉียบพลัน และไม่ได้ป่วยหนักจนต้องรีบเดินทางไปทันที ส่วนโจทก์ที่ 1 ลาป่วยมากกว่าที่ระเบียบกำหนด แต่จำเลยเคยมีหนังสือตักเตือนเกี่ยวกับการลาป่วยมาก โดยไม่ได้กล่าวหาว่าลาป่วยเท็จ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2236/2533นาย สม ชาย จิรรัตน์ พิทักษ์โจทก์บริษัท มา บุญ ครอง ศิริชัย หินอ่อน จำกัดจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 49 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3), ข้อ 47(4)มารดาโจทก์เป็นโรคความดันโลหิตสูงซึ่งได้รับการรักษาตามปกติไม่ปรากฏว่ามีอาการรุนแรงและเฉียบพลัน และไม่ได้ป่วยหนักจนเป็นเหตุให้โจทก์ต้องรีบเดินทางไปทันที การที่โจทก์ขาดงานไปเยี่ยมมารดาโดยไม่ลากิจให้ถูกต้อง จึงเป็นการละทิ้งหน้าที่โดยไม่มีเหตุอันสมควร การที่นายจ้างมีระเบียบห้ามมิให้ลูกจ้างลาหยุดโดยไม่มีเหตุอันสมควรหรือลาหยุดเป็นประจำนั้น มิได้หมายความว่าถ้าลูกจ้างฝ่าฝืนแล้วจะต้องมีความผิด เพราะถ้าลูกจ้างยื่นใบลาโดยไม่มีเหตุสมควรหรือลาหยุดบ่อย นายจ้างก็สามารถจะไม่อนุญาตให้ลาหยุดได้ถ้าลูกจ้างลาหยุดโดยนายจ้างอนุญาตแล้ว แม้เป็นการลาหยุดโดยไม่มีเหตุอันสมควรหรือลาหยุดเป็นประจำ จะถือว่าเป็นความผิดของลูกจ้างไม่ได้ และการลากิจ ลาป่วยบ่อย ๆ ของลูกจ้าง ไม่ใช่การกระทำผิดไม่ต้องด้วยประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานข้อ 47(3) นายจ้างจะเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชยไม่ได้โจทก์ทั้งสองสำนวนฟ้องว่า จำเลยได้เลิกจ้างโจทก์ทั้งสองโดยไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ที่ 1จำนวน 14,940 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 16,200 บาท และให้จำเลยรับโจทก์ทั้งสองกลับเข้าทำงานในหน้าที่และอัตราค่าจ้างไม่ต่ำกว่าเดิมหรือมิฉะนั้นให้จำเลยจ่ายค่าเสียหายเนื่องจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรมให้โจทก์ที่ 1 เป็นเงิน 20,750 บาท โจทก์ที่ 2 เป็นเงิน22,500 บาท จำเลยทั้งสองสำนวนให้การว่า จำเลยมีสิทธิเลิกจ้างโจทก์ทั้งสองได้ตามกฎหมายและระเบียบข้อบังคับของจ