ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3244/2533สำนักงาน คณะกรรมการ ข้าราชการพลเรือนโจทก์นาย ธีระพงษ์ อรรถจารุ สิทธิ์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 368 พ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2485 พ.ร.บ.ข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัย พ.ศ.2507 มหาวิทยาลัยขอนแก่นมีคำสั่งให้จำเลยที่ 1 ออกจากราชการสืบเนื่องมาจากจำเลยที่ 1 ทำบันทึกแจ้งความประสงค์จะออกจากราชการไปเป็นพนักงานการทางพิเศษแห่งประเทศไทย จำเลยที่ 1 จะอ้างว่ามหาวิทยาลัยได้มีคำสั่งให้ออกจากราชการตามความในข้อ 10 และข้อ 24แห่งกฎทบวง ฉบับที่ 2(พ.ศ. 2519) ออกตามความใน พ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัย พ.ศ. 2507 ประกอบด้วยมาตรา 96(2) แห่ง พ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2518ซึ่งเป็นกรณีสั่งให้ออกจากราชการเมื่อข้าราชการผู้นั้นสมัครไปปฏิบัติงานใด ๆ ตามความประสงค์ของทางราชการเพื่อให้จำเลยที่ 1พ้นจากความรับผิดที่มีต่อโจทก์ตามสัญญาการรับทุนหาได้ไม่ จำเลยที่ 1ยังคงมีความผูกพันตามสัญญาการรับทุนเมื่อจำเลยที่ 1 รับราชการไม่ครบกำหนดเวลาตามที่ตกลงไว้ จำเลยที่ 1 จะต้องรับผิดใช้ทุน ก.พ. ที่โจทก์จ่ายไปแล้ว.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ได้รับคัดเลือกและอนุมัติจากโจทก์ให้เป็นนักเรียนทุนไปศึกษา ณ ประเทศสหรัฐอเมริกาโดยเมื่อสำเร็จการศึกษาแล้วต้องกลังมารับราชการไช้ทุนเป็นเวลาไม่น้อยกว่าสองเท่าของระยะเวลาศึกษา หากจำเลยที่ 1 ไม่ยอมเข้ารับราชการตามที่โจทก์กำหนดจะต้องรับผิดชดใช้ทุนที่โจทก์จ่ายไปแล้วพร้อมเบี้ยปรับ ทั้งนี้โดยมีนางยื่อ แซ่อึ้ง ซึ่งถึงแก่กรรมไปแล้วและมีจำเลยที่ 2 เป็นทายาทผู้จัดการมรดก เป็นผู้ค้ำประกัน จำเลยที่ 1 ศึกษาต่อสำเร็จและกลับมาปฏิบัติหน้าที่ราชการตามโจทก์กำหนดระยะหนึ่งแล้วโอนไปปฏิบัติงานที่การทางพิเศษแห่งประเท