ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5091/2533นาย ภิญโญ ภิญญา คง กับพวกโจทก์บริษัท ศรีม หา ราชา จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 165 (8), ม. 169 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2, ข้อ 29สิทธิเรียกร้องค่าทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์และค่าทำงานในวันหยุดตามประเพณีของลูกจ้างต้องอยู่ในบังคับประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165(8) มีกำหนดอายุความ 2 ปีนับแต่วันถึงกำหนดจ่ายค่าทำงานในวันหยุดตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 29 ซึ่งเป็นวันที่อาจบังคับสิทธิเรียกร้องได้เป็นต้นไป สิทธิเรียกร้องดังกล่าวไม่ใช่จะมีขึ้นเมื่อมีการเลิกจ้าง การที่จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างนำค่าครองชีพมารวมจ่ายเป็นค่าจ้างอัตราใหม่ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2524 เป็นต้นมา ไม่ได้ทำให้ลูกจ้างซึ่งเข้าทำงานก่อนวันดังกล่าวและยอมรับการกระทำเช่นนั้นของจำเลยต้องเสียสิทธิที่มีอยู่เดิม ส่วนลูกจ้างที่เข้าทำงานหลังวันดังกล่าวก็จะได้รับค่าจ้างในอัตราที่รวมค่าครองชีพเข้าด้วยแล้ว การนำค่าครองชีพมารวมเป็นค่าจ้างดังกล่าว จึงชอบด้วยกฎหมาย.โจทก์ทั้งแปดฟ้องขอให้จำเลยจ่ายค่าทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์และในวันหยุดตามประเพณี ค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรมกับค่าครองชีพจำเลยทั้งสองให้การว่า ได้ปรับค่าครองชีพรวมเป็นค่าจ้างแล้วฟ้องที่เรียกเอาค่าทำงานในวันหยุดขาดอายุความ และการเลิกจ้างเป็นธรรม ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ค่าทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์และวันหยุดตามประเพณีที่มีอยู่ก่อนวันที่ 10 มกราคม 2531 นั้นขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165(8) โจทก์ทั้งแปดคงมีสิทธิได้รับเงินสำหรับการทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์และวันหยุดพักผ่อนประจำปีเฉพาะที่มีอยู่ระหว่างวันที่ 10 มกราคม25