ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2214 - 2218/2538นางสาว ดารณี ยินทรัพย์ กับพวกโจทก์บริษัท ไทยเบลเยี่ยมอุตสาหกรรม จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2, ข้อ ข้อ 6ข้อตกลงระหว่างจำเลยกับลูกจ้างตามเอกสารหมายล.1ตกลงให้เลิกงานเวลา17.50นาฬิกาฉะนั้นเวลา17.30-17.50นาฬิกาจึงเป็นเวลาทำงานอยู่จำเลยให้ลูกจ้างไม่ต้องมาทำงานในเวลาดังกล่าวและยินยอมให้กลับบ้านไปก่อนตั้งแต่เวลา17.30นาฬิกาถือได้ว่าช่วงเวลา17.30-17.50นาฬิกาจำนวน20นาทีเป็นเวลาที่จำเลยจัดให้พักแล้วเมื่อรวมกับเวลาพักตั้งแต่เวลา12.00-12.40นาฬิกาอีก40นาทีเป็นหนึ่งชั่วโมงจึงชอบด้วยประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงานข้อ2และข้อ6ซึ่งกำหนดให้นายจ้างต้องจัดให้ลูกจ้างมีเวลาพักในระหว่างการทำงานไม่น้อยกว่าวันละ1ชั่วโมงแล้วคดี ทั้ง ห้า สำนวน นี้ ศาลแรงงานกลาง มี คำสั่ง ให้ รวม พิจารณาพิพากษา เข้า ด้วยกัน โดย ให้ เรียก โจทก์ ตามลำดับ สำนวน ว่า โจทก์ ที่ 1ถึง ที่ 5โจทก์ ทั้ง ห้า สำนวน ฟ้อง ว่า โจทก์ ทั้ง ห้า เป็น ลูกจ้าง รายเดือนของ จำเลย จำเลย จัด ให้ โจทก์ พัก ไม่ครบ วัน ละ 1 ชั่วโมง ขอให้ บังคับจำเลย จ่ายเงิน แก่ โจทก์ ที่ 1 ถึง ที่ 4 คน ละ จำนวน 7,390 บาท และโจทก์ ที่ 5 จำนวน 3,328 บาท พร้อม ดอกเบี้ยจำเลย ให้การ ว่า จำเลย จัด เวลา พัก ให้ ลูกจ้าง รวมทั้ง โจทก์ ทั้ง ห้าครบ 1 ชั่วโมง แล้ว ขอให้ ยกฟ้องศาลแรงงานกลาง พิจารณา แล้ว พิพากษายก ฟ้องโจทก์ ทั้ง ห้า อุทธรณ์ ต่อ ศาลฎีกาศาลฎีกา แผนก คดีแรงงาน วินิจฉัย ว่า "ศาลแรงงานกลาง ฟัง ข้อเท็จจริงเป็น ยุติ ว่า ลูกจ้าง จำเลย ซึ่ง รวมทั้ง โจทก์ ทั้ง ห้า มิได้ พัก ระหว่างเวลา 10-10.20 นาฬิกา ซึ่ง เป็น เวลา ที่ จำเลย และ ผู้แทน ลูกจ้าง ตกลงให้ เ