ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1113/2530ห้างหุ้นส่วนจำกัด เจริญไพศาลโจทก์กรมสรรพากรจำเลย ป.รัษฎากร พ.ร.ฏ.ออกตามความใน ป.รัษฎากร ว่าด้วยการลดอัตราและยกเว้นภาษีการค้า (ฉบับที่ 54) พ.ศ.2517 ป.รัษฎากร โจทก์ผลิตขาจักรเย็บผ้าที่ใช้เท้าถีบเป็นชุดซึ่งประกอบด้วยแผงข้าง 2 แผง วงล้อสำหรับใส่สายพาน ที่วางเท้าสำหรับถีบและที่กำบังสายพานและขายให้ตามคำสั่งซื้อของพ่อค้าที่สั่งหัวจักรมาจากต่างประเทศเท่านั้น แล้วพ่อค้าที่ซื้อขาจักรเย็บผ้าจากโจทก์ได้นำไปประกอบกับหัวจักรที่สั่งเข้ามาจากต่างประเทศให้เป็นจักรเย็บที่ใช้การได้อย่างสมบูรณ์โดยไม่ปรากฏว่าโจทก์ได้แยกขาจักรเย็บผ้าที่โจทก์ผลิตออกขายเป็นชิ้น ๆ ดังนั้น ขาจักรเย็บผ้าที่ใช้เท้าถีบที่โจทก์ผลิตเป็นชุดดังกล่าวจึงไม่อยู่ในลักษณะสิ่งของที่มีไว้ ตระเตรีมไว้เพื่อใช้แทนสิ่งของที่ชำรุดเสียหายหรือเมื่อเวลาจำเป็น จึงมิใช่อะไหล่ของจักรเย็บผ้าใช้เท้าถีบ ไม่เข้าลักษณะเป็นสินค้าตามหมวด 8(5) ของบัญชี 1ท้ายพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากรว่าด้วยการลดอัตราและยกเว้นภาษีการค้า(ฉบับที่44) พ.ศ.2517 โจทก์จึงไม่มีหน้าที่ต้องเสียภาษีการค้าในอัตราร้อยละ 7.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องว่า เจ้าพนักงานประเมินของจำเลยแจ้งว่าโจทก์มีรายรับจากการขายอุปกรณ์จักรเย็บผ้าที่โจทก์ผลิตจำหน่ายต้องเสียภาษีการค้าในอัตราร้อยละ 7 แต่โจทก์เสียภาษีไว้ในอัตราร้อยละ2 จึงทำการประเมินเรียกเก็บภาษีการค้าที่ชำระขาดไว้และเรียกเก็บเงินเพิ่มเบี้ยปรับ ภาษีบำรุงเทศบาลรวมเป็นเงิน 877,040.68บาท โจทก์อุทธรณ์การประเมินต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์คณะกรรมการดังกล่าววินิจฉัยว่าการประเมินถูกต้องตามกฎหมายแล้วแต่มีเหตุอันควรผ่อนผันจึงลดเบี้ยปรับลงเหลือร้อยละ 50 ของเบี้ยปรับตามกฎหมายและ