ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1361/2530พนักงานอัยการ จังหวัดปัตตานีโจทก์นายรอหะ ฯ ยีเร็ง กับพวกจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 จำเลยเป็นสมาชิก อพป. มีหน้าที่รักษาความสงบเรียบร้อยในหมู่บ้าน ได้รับแจกอาวุธปืนคาร์บินและกระสุนปืนของกลาง ซึ่งเป็นของทางราชการไว้ใช้ประจำตัว เพื่อปฏิบัติหน้าที่รักษาความสงบเรียบร้อยในหมู่บ้าน จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานมีและพาอาวุธปืน ฯ.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสอง ได้ร่วมกันพยายามกรรโชกทรัพย์พยายามฆ่ามีอาวุธซึ่งเป็นอาวุธที่นายทะเบียนท้องที่ไม่อาจออกใบอนุญาตให้มีให้ใช้ไว้ในครอบครอง พาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาตยิงปืนในหมู่บ้านโดยใช่เหตุ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 80, 288, 337, 371, 376 และ พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ตามฟ้อง ให้จำคุก 10 ปียกฟ้องจำเลยที่ 2โจทก์และจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามฟ้องให้จำคุก10 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...พิเคราะห์พยานหลักฐานของโจทก์จำเลยแล้ว ปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยที่ 2 มีว่า จำเลยที่ 2กระทำผิดตามฟ้องหรือไม่ โจทก์มีผู้เสียหายเป็นประจักษ์พยานเพียงคนเดียว ตามคำเบิกความของผู้เสียหายปรากฏว่าขณะที่นายสาหะจำเลยที่ 1 พูดกับผู้เสียหายจนเกิดโต้เถียงกันและนายหะมะ หะมะ ใช้ปืนยิงนั้น จำเลยที่ 2 นั่งอยู่ใต้ถุนบ้านห่างออกไปถึง 40 เมตร และไม่ปรากฏว่า จำเลยที่ 2 ได้กระทำการอย่างใดด้วย ที่ผู้เสียหายเบิกความว่าระหว่างที่วิ่งหนีมีเสียงปืนดังขึ้นอีกหลายนัด ได้หันไปดูเห็นจำเลยทั้งสองกับพวกถือปืนในลัก