ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1411/2530นาย อนุ วรรตน์ วรรณกุล ฯ กับพวกโจทก์กระทรวงการคลังจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 1(1) พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 8กิจการโรงงานยาสูบ กระทรวงการคลังมิใช่ราชการส่วนกลางอันต้องด้วยข้อยกเว้นตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ข้อ 1(1) โจทก์ทั้งสองเป็นลูกจ้างของโรงงานยาสูบ เมื่อผู้บังคับบัญชาของโจทก์ทั้งสองซึ่งเป็นตัวแทนของจำเลยได้มีคำสั่งให้โจทก์ทั้งสองไปปฏิบัติหน้าที่โดยชอบด้วยกฎหมายและระเบียบแบบแผนและเป็นการปฏิบัติงานให้แก่จำเลยตามสิทธิของนายจ้างที่จะมีคำสั่งได้ระหว่างนั้นทรัพย์สินของจำเลยได้รับความเสียหาย จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวด้วยสิทธิและหน้าที่ตามสัญญาจ้างแรงงานหรือตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างโจทก์มีอำนาจฟ้องต่อศาลแรงงานได้.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทั้งสองเป็นลูกจ้างประจำของโรงงานยาสูบ 5ซึ่งเป็นหน่วยงานของจำเลย ต่อมาผู้บังคับบัญชาได้มีคำสั่งให้โจทก์ทั้งสองไปปฏิบัติงานซึ่งมิใช่งานในหน้าที่ประจำของโจทก์ทั้งสอง เป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่ทรัพย์สินคิดเป็นเงิน60,847 บาท 42 สตางค์ จำเลยได้มีคำสั่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนขึ้นทำการสอบสวนและมีคำสั่งให้โจทก์ทั้งสองร่วมกันรับผิดในความเสียหายนี้ ความจริงโจทก์ทั้งสองมิได้มีส่วนร่วมในเหตุดังกล่าวขอให้เพิกถอนคำสั่งของจำเลยที่ ท 200/2528 ซึ่งให้โจทก์ทั้งสองร่วมกันรับผิดในความเสียหายจำนวน 60,847 บาท 42 สตางค์จำเลยให้การว่า ผู้บังคับบัญชาของโจทก์ทั้งสองซึ่งเป็นตัวแทนของจำเลยได้มีคำสั่งให้โจทก์ทั้งสองปฏิบัติงานซึ่งเป็นคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมาย ระเบียบแบบแผนสัญญาจ้างและตามสภาพการจ้างของจำเลยแล้ว เมื่อโจทก์ทั้งสองได้ปฏิบัติ