ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2125/2530

ประเด็นกฎหมาย

การลาป่วยเท็จและรับค่าจ้างในวันนั้นโดยไม่มีสิทธิ ถือเป็นการทุจริตต่อหน้าที่ เป็นความผิดวินัยร้ายแรง นายจ้างเลิกจ้างได้โดยไม่ต้องตักเตือนและไม่ต้องจ่าย

หลักกฎหมาย

ลูกจ้างรายวันซึ่งลาป่วยเท็จและรับค่าจ้างในวันนั้นโดยรู้ว่าไม่มีสิทธิ ถือเป็นการแสวงหาประโยชน์โดยมิชอบ เป็นการทุจริตต่อหน้าที่ จงใจให้เกิดความเสียหายร้ายแรง เป็นความผิดวินัยร้ายแรง นายจ้างเลิกจ้างได้โดยไม่ต้องตักเตือนและไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย

คำวินิจฉัย

การเลิกจ้างโจทก์ทั้งสองชอบด้วยกฎหมาย ไม่เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์เป็นลูกจ้างรายวัน วันไหนไม่ทำงานก็ไม่ได้ค่าจ้าง โจทก์แจ้งลาป่วยเท็จและไม่ได้ไปทำงาน แต่ไปร่วมประชุมสหภาพแรงงาน และได้รับค่าจ้างสำหรับวันที่ลาป่วยเท็จทั้งที่รู้ว่าไม่มีสิทธิ

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2125/2530นางสาว ทอง สุข บันจุน กับพวกโจทก์บริษัท เกรทฟู้ด ดีไฮเดร์ชั่น จำกัดจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 49 พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 10 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47โจทก์เป็นลูกจ้างรายวันของจำเลย วันไหนไม่ไปทำงานก็ไม่ได้ค่าจ้าง โจทก์ไม่ได้ไปทำงาน 1 วันโดยลาป่วยเท็จ แต่รับค่าจ้างของวันที่ตน ลาป่วยเท็จนั้นทั้งที่รู้ว่าไม่มีสิทธิจะได้รับ ดังนั้นการกระทำของโจทก์เป็นการแสวงหาประโยชน์โดยมิชอบจากการลาป่วยเท็จอันเป็นการทุจริตต่อหน้าที่ ฝ่าฝืนต่อกฎระเบียบและคำสั่งของผู้บังคับบัญชา และจงใจเป็นเหตุให้จำเลยเสียหายอย่างร้ายแรงเป็นการกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงหาใช่เป็นการแจ้งเท็จหรือรายงานเท็จต่อผู้บังคับบัญชาเพียงประการเดียวซึ่งมีโทษตัดค่าจ้างตามระเบียบของจำเลยเท่านั้นไม่ การที่จำเลยไล่โจทก์ออกจากงานจึงชอบด้วยข้อบังคับที่ให้อำนาจจำเลยไล่ลูกจ้างที่กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงออกจากงานไปแล้ว มิใช่เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมและเมื่อการกระทำของโจทก์เป็นการกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงเช่นนี้จำเลยจึงเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่จำต้องตักเตือนก่อนและไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์.โจทก์ทั้งสองสำนวนฟ้องว่าจำเลยจ้างโจทก์ทั้งสองเป็นลูกจ้างประจำรายวันต่อมาจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยอ้างว่าโจทก์ทั้งสองลาป่วยเท็จ ซึ่งไม่เป็นความจริง มิได้บอกกล่าวล่วงหน้าและไม่จ่ายค่าชดเชย ทั้งยังเป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม จำเลย ไม่เคยประกาศหยุดพักผ่อนประจำปีให้แก่โจทก์ทั้งสองเลย ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าชดเชย ค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรมค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีพร้อมด้วยด