สิทธิเรียกร้องค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีของลูกจ้างชั้นผู้บังคับบัญชา และการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม
ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีกำหนดไว้ตามข้อ 45 โดยเฉพาะ สิทธิเกิดมีขึ้นต่อเมื่อถูกเลิกจ้าง ต่างจากค่าทำงานในวันหยุดประเภทอื่นที่เรียกร้องได้ในระหว่างทำงาน จึงไม่มีเกณฑ์จำกัดสิทธิตามตำแหน่งหน้าที่ แม้ลูกจ้างชั้นผู้บังคับบัญชาก็มีสิทธิเรียกร้องได้
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกคำพิพากษาศาลแรงงานกลางในประเด็นเรื่องค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปี ให้ศาลแรงงานกลางพิจารณาคดีใหม่เฉพาะประเด็นดังกล่าว แล้วมีคำพิพากษาหรือคำสั่งวินิจฉัยชี้ขาดไปตามรูปความ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง
โจทก์เป็นลูกจ้างประจำตำแหน่งผู้จัดการสาขา ถูกเลิกจ้างโดยอ้างพฤติการณ์ไม่เหมาะสม แต่สาเหตุที่แท้จริงเกิดจากการที่โจทก์อุทธรณ์คำสั่งลงโทษ จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม โจทก์เรียกร้องค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปี 15 วัน ที่มิได้หยุด
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4023/2530นาย พล นา คะ พันธุ์โจทก์ธนาคาร เพื่อ การเกษตร และ สหกรณ์การเกษตรจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 32, ข้อ 45ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีนั้น ประกาศกระทรวงมหาดไทยฯได้กำหนดไว้ตาม ข้อ 45 โดยเฉพาะมิได้เกี่ยวด้วยข้อ 36 ถึงข้อ 42ข้อ 43 และข้อ 44 ประการใด สิทธิของลูกจ้างตามข้อ 45จะเกิดมีขึ้นต่อเมื่อถูกเลิกจ้าง ซึ่งต่างกว่าค่าทำงานในวันหยุดประเภทอื่นที่ลูกจ้างอาจเรียกร้องได้ในระหว่างทำงาน ดังนั้น ตำแหน่งหน้าที่ของลูกจ้างที่เรียกร้องค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปี จึงไม่มีเกณฑ์จำกัดสิทธิตามตำแหน่งหน้าที่ไว้ดังวันหยุดประเภทอื่น แม้โจทก์จะเป็นลูกจ้างชั้นผู้บังคับบัญชาก็มีสิทธิเรียกร้องค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีได้.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำตำแหน่งผู้จัดการสาขา จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยอ้างว่าขณะดำรงตำแหน่งผู้จัดการสาขาราชบุรีและเพชรบุรี โจทก์มีพฤติการณ์ไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ ไม่อาจไว้วางใจให้ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปได้ ซึ่งไม่เป็นความจริง จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมจำเลยต้องชดใช้ค่าเสียหาย คือ การขาดสิทธิที่จะได้รับค่าเช่าบ้านและค่ารักษาพยาบาล ค่าขาดรายได้ประจำเดือน สิทธิที่จะได้รับเงินโบนัสจนถึงเกษียณอายุค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปี ซึ่งโจทก์มีสิทธิหยุดพักผ่อน 15 วัน แต่มิได้หยุด และเงินโบนัสที่จำเลยจ่ายขาดไป จำเลยให้การว่าการเลิกจ้างโจทก์มิใช่การเลิกจ้างที่เป็นธรรม จำเลยไม่ต้องจ่ายเงินตามที่โจทก์เรียกร้อง ขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์มิได้ปฏิบัติงานโดยใช้อารมณ์ มิได้ไม่ให้ความเป็นธรรมแก่พนักงาน มิได้ทำให้พนักงานแตกแยกความสามัคคี ไม่ม