ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการจำแนกประเภทพิกัดศุลกากรของสินค้ากากกุ้งที่นำเข้า ว่าต้องจัดอยู่ในประเภทพิกัด 0508.00 อัตราอากรร้อยละ 35 หรือประเภทพิกัด 2301
การตีความประเภทพิกัดศุลกากรต้องพิจารณาสภาพของสินค้าตามความเป็นจริง เปลือกของสัตว์น้ำจำพวกครัสตาเซียที่จัดอยู่ในประเภทพิกัด 0508.00 ต้องเป็นเปลือกที่ยังคงรูปร่างสมบูรณ์ของสภาพเดิม ส่วนประเภทพิกัด 2301.20 ต้องอยู่ในสภาพป่นหรือทำเป็นเพลเลต สินค้ากากกุ้งที่ได้จากการทำกุ้งแห้งโดยสภาพต้องอยู่ในสภาพป่น ๆ เ
ศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรพิพากษายืนตามศาลภาษีอากรกลางที่ยกฟ้องโจทก์ โดยเห็นว่าสินค้ากากกุ้งที่จำเลยนำเข้าโดยสภาพต้องอยู่ในสภาพป่น ๆ ไม่เหลือเค้าโครงเดิมของเปลือกกุ้งที่สมบูรณ์ จึงจัดอยู่ในประเภทพิกัด 2301.20 เสียอากรอัตราร้อยละ 10 ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ
จำเลยนำเข้าสินค้ากากกุ้งที่ได้จากการทำกุ้งแห้ง ประกอบด้วยหัว หาง เปลือก และมีเศษเนื้อติดมาบ้างเล็กน้อย นำเข้ามาเป็นอาหารสัตว์ โดยสำแดงเป็นประเภทพิกัด 2301.20 อัตราอากรร้อยละ 10 แต่เจ้าพนักงานศุลกากรเห็นว่าควรจัดเป็นประเภทพิกัด 0508.00 อัตราอากรร้อยละ 35
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4877/2548กรมศุลกากรโจทก์นายประพันธ์ แซ่ตั้นจำเลย ป.วิ.พ. ม. 238 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ.2528 ม. 25, ม. 29 พ.ร.ก.พิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ.2530 ม. 4, ม. 15 บัญชีพิกัดอัตราอากรขาเข้า ประเภทพิกัด 0508.00 ระบุว่า "หินปะการังและสิ่งที่คล้ายกัน ที่ยังไม่ได้จัดทำหรือจัดทำอย่างง่าย ๆ... เปลือกของสัตว์น้ำจำพวกโมลลุสก์ ครัสตาเซีย หรือเอคไคโนเดิร์ม และลิ้นทะเล ที่ยังไม่ได้จัดทำหรือจัดทำอย่างง่าย ๆ แต่ไม่ได้ตัดเป็นรูปทรง รวมทั้งผงและเศษของสิ่งดังกล่าว" และประเภทพิกัด 2301.20 ระบุว่า "ปลาหรือสัตว์น้ำจำพวกครัสตาเซีย โมลลุสก์ สัตว์น้ำที่ไม่มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ ที่ป่น ที่ทำเป็นเพลเลต" ดังนั้น เปลือกของสัตว์น้ำจำพวกครัสตาเซียที่จัดอยู่ในประเภทพิกัด 0508.00 อัตราอากรร้อยละ 35 ควรจะต้องเป็นเปลือกของสัตว์น้ำที่ยังคงรูปร่างสมบูรณ์ของสภาพเดิมของสัตว์น้ำนั้น ๆ จึงได้ระบุไว้ว่าที่ยังไม่ได้จัดทำหรือจัดทำอย่างง่าย ๆ แต่ไม่ได้ตัดเป็นรูปทรง ส่วนประเภทพิกัด 2301.20 อัตราอากรร้อยละ 10 นั้น ต้องอยู่ในสภาพป่นและที่ทำเป็นเพลเลต คดีนี้จำนวนทุนทรัพย์ที่พิพาทไม่เกินห้าหมื่นบาท ต้องห้ามมิให้คู่ความอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลภาษีอากรฯ พ.ศ. 2528 มาตรา 25 ในการวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรต้องถือตามข้อเท็จจริงที่ศาลภาษีอากรกลางรับฟังมาตาม ป.วิ.พ. มาตรา 238 ประกอบ พ.ร.บ.จัดตั้งศาลภาษีอากรฯ พ.ศ. 2528 มาตรา 29 ซึ่งศาลภาษีอากรกลางฟังข้อเท็จจริงว่า สินค้าที่จำเลยนำเข้าเป็นกากกุ้งที่ได้จากการทำกุ้งแห้ง ประกอบด้วยหัว หาง เปลือก และมีเศษเนื้อติดมาบ้างเล็กน้อย นำเข้ามาเป็นอาหารสัตว์ แม้ไม่ปรากฏคำว่า "ป่น" หรือ "ทำเป็