ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4095/2530

ประเด็นกฎหมาย

การนับระยะเวลาการประเมินภาษีการค้าตามประมวลรัษฎากร มาตรา 88 ทวิ (2) ในกรณีที่ผู้มีเอกสิทธิทางการทูตซื้อสินค้าจากคลังสินค้าทัณฑ์บน โดยถือวันปล่อยของออก

หลักกฎหมาย

ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 88 ทวิ (2) การประเมินภาษีการค้าต้องกระทำภายในสิบปีนับแต่วันสุดท้ายแห่งกำหนดเวลายื่นแบบแสดงรายการการค้า หากกำหนดเวลาให้ยื่นแบบฯ ไว้เพียงวันเดียว วันที่กำหนดนั้นเป็นวันสุดท้าย ในกรณีผู้มีเอกสิทธิทางการทูตซื้อสินค้าจากคลังสินค้าทัณฑ์บน ซึ่งไม่มีการยื่นแบบแสดงรายการการค้า แต่เปลี่

คำวินิจฉัย

การประเมินภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลไม่ชอบด้วยประมวลรัษฎากร มาตรา 88 ทวิ (2) เนื่องจากเจ้าพนักงานประเมินแจ้งการประเมินให้โจทก์ทราบเกินกว่า 10 ปีนับแต่วันปล่อยของออกจากคลังสินค้าทัณฑ์บน ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลภาษีอากรกลางที่ให้เพิกถอนการประเมินและคำวินิจฉัยอุทธรณ์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์นำเข้าสินค้าพิพาท (สุราต่างประเทศ) เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2510 สินค้าถูกปล่อยออกจากคลังสินค้าทัณฑ์บนในเดือนพฤศจิกายน 2510 โดยผู้ซื้อเป็นผู้มีเอกสิทธิทางการทูต จึงไม่มีการยื่นแบบแสดงรายการการค้า แต่ยื่นบัญชีเล็ดเยอร์แทน ต่อมาเจ้าพนักงานประเมินแจ้งการประเมินภาษีการค้าให้โจทก์ทราบเมื่อวันที่ 13 ธันวา

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4095/2530บริษัท สี ลม จำกัดโจทก์กรมสรรพากรจำเลย ป.รัษฎากร ม. 88 ทวิ (2) พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 13 ทวิ ประกาศกระทรวงการคลัง ว่าด้วยภาษีการค้า เรื่องกำหนดเวลาการยื่นแบบแสดงรายการการค้าฯ ป. รัษฎากร มาตรา 88 ทวิ (2) ซึ่งกำหนดว่าการประเมินภาษีการค้าให้กระทำได้ภายในสิบปีนับแต่วันสุดท้ายแห่งกำหนดเวลายื่นแบบแสดงรายการการค้า หมายความว่า ในกรณีที่มีกำหนดเวลาให้ยื่นแบบแสดงรายการการค้าไว้หลายวัน ก็ให้นับแต่วันสุดท้ายแห่งกำหนดเวลานั้น ส่วนในกรณีที่วันยื่นแบบแสดงรายการการค้าได้กำหนดไว้แน่นอนเป็นวันหนึ่งวันใด โดยเฉพาะ เพียงวันเดียวแล้ว ก็ย่อมต้องถือว่าวันที่กำหนดไว้แน่นอนนั้นเป็นวันสุดท้าย การนับระยะเวลาจึงต้องเริ่มนับแต่วันที่กำหนดไว้แน่นอนนั้น ประกาศกระทรวงการคลังว่าด้วยภาษีการค้า เรื่องกำหนดเวลาการยื่นแบบแสดงรายการการค้า และการชำระภาษีการค้าของผู้นำเข้าที่ใช้บังคับอยู่ในขณะนั้น กำหนดให้ยื่นแบบแสดงรายการการค้าทุกครั้งที่มีการยื่นใบขนสินค้าตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากรและชำระภาษีในวันนำเข้า ซึ่งเป็นเพียงวันเดียวที่กำหนดไว้แน่นอนแล้ว การนับระยะเวลาตามมาตรา 88 ทวิ (2) จึงต้องเริ่มนับตั้งแต่วันยื่นแบบแสดงรายการการค้าตามประกาศกระทรวงการคลังดังกล่าว ในกรณีที่ผู้มีเอกสิทธิทางการทูตซื้อสินค้าจากคลังสินค้าทัณฑ์บน ซึ่งไม่มีการยื่นแบบแสดงรายการการค้า แต่เปลี่ยนเป็นการยื่นบัญชีเล็ดเยอร์ ใบประทวนของใช้ในบ้านเมืองแทนเมื่อจะปล่อยของออกจากคลังสินค้าทัณฑ์บน ต้องถือว่าวันปล่อยของออกคือวันที่จะต้องยื่นแบบแสดงรายการการค้าตามประกาศกระทรวงการคลังดังกล่าว แม้โจทก์จะเป็นผู้นำเข้าสินค้าพิพาทและมีหน้าที่ต้องเสียภาษีตามที่เจ้าพนักงานได้ประเมิน แต่เจ้าพนักงาน