ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 372/2549พนักงานอัยการจังหวัดตราดโจทก์นายสมศักดิ์ แสวงทรัพย์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 39, ม. 126โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ป.อ. มาตรา 342 ซึ่งเป็นความผิดอันยอมความได้ และ ป.วิ.อ. มาตรา 126 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้สิทธิแก่ผู้ร้องทุกข์ที่จะถอนคำร้องทุกข์เสียเมื่อใดก็ได้ สิทธิถอนคำร้องทุกข์ในความผิดฐานยักยอกถือเป็นสิทธิเกี่ยวกับทรัพย์สิน ถ้าผู้ร้องทุกข์ตายสิทธิดังกล่าวย่อมตกทอดแก่ทายาท ผู้ร้องในฐานะผู้จัดการมรดกของผู้เสียหายซึ่งมีสิทธิและหน้าที่ตามกฎหมายจึงมีสิทธิถอนคำร้องทุกข์ได้แม้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา และเมื่อมีการถอนคำร้องทุกข์โดยชอบด้วยกฎหมาย สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของโจทก์ย่อมระงับไปตาม ป.วิ.อ. มาตรา 39 (2)โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2541 เวลากลางวัน นางวิรัตน์ ยอดยิ่ง ผู้เสียหายมอบเงิน 150,000 บาท ให้จำเลยนำไปประกันตัวนายดา ยอดยิ่ง สามีผู้เสียหายที่ศาลจังหวัดจันทบุรี ต่อมาวันที่ 22 มกราคม 2542 เวลากลางวัน จำเลยได้รับเงินประกันดังกล่าวคืนเนื่องจากขอถอนประกันนายดา จากนั้นถึงวันที่ 9 พฤศจิกายน 2542 เวลากลางวันวันเวลาใดไม่ปรากฏชัด จำเลยเบียดบังเอาเงินประกันดังกล่าวที่อยู่ในความครอบครองของจำเลยไปเป็นประโยชน์ของตนเองโดยทุจริต ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 ให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 150,000 บาท แก่ผู้เสียหาย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 (ที่ถูกเป็น มาตรา 352 วรรคแรก) จำคุก 6 เดือน ให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 150,000 บาท แก่ผู้เสียหาย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืน จำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงเชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จ