ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 572/2549นายชุมพล พานิชการโจทก์แอสชัวรันส์ จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 4จ. มีภูมิลำเนาอยู่อำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด ได้ติดต่อผ่าน ว. นายหน้าขายประกันชีวิตของบริษัทจำเลยซึ่งมีภูมิลำเนาอยู่ที่จังหวัดตราด โดย ว. เป็นผู้กรอกข้อความลงในใบคำขอเอาประกันชีวิตให้ จ. ลงลายมือชื่อในฐานะผู้ขอเอาประกันภัย แล้วส่งเอกสารนั้นไปให้จำเลยซึ่งมีสำนักงานอยู่ที่กรุงเทพมหานคร พิจารณารับคำขอเอาประกันชีวิตและออกกรมธรรม์ให้ ดังนี้ การเริ่มต้นทำสัญญาประกันชีวิตจึงเกิดขึ้นที่จังหวัดตราด กรณีถือได้ว่ามูลคดีเกิดขึ้นในเขตศาลจังหวัดตราดอีกแห่งหนึ่งด้วย โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องคดีต่อศาลจังหวัดตราด ได้ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 4 (1)โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 20 มกราคม 2540 นางสาวจริยา พานิชการ ทำสัญญาประกันชีวิตกับจำเลยแบบสะสมทรัพย์ 21 ปี ในวงเงิน 200,000 บาท โดยระบุให้โจทก์เป็นผู้รับประโยชน์ ต่อมาวันที่ 6 เมษายน 2540 นางสาวจริยา พานิชการ ได้ถึงแก่ความตายด้วยสาเหตุเนื้องอกในสมอง โจทก์ขอรับเงินค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยแต่จำเลยปฏิเสธบอกล้างสัญญาประกันชีวิตโดยอ้างว่านางสาวจริยามีร่างกายไม่ปกติ จำเลยต้องรับผิดชำระเงิน 200,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่เดือนเมษายน 2540 จนถึงวันฟ้องเป็นเวลา 23 เดือนเศษ แต่โจทก์ขอคิดเพียง 23 เดือน รวมเป็นดอกเบี้ย 28,750 บาท ขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 228,750 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงิน 200,000 บาท นับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยให้การว่า มูลคดีนี้มิได้เกิดขึ้นในเขตศาลชั้นต้น โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีต่อศาลชั้นต้น ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 200,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี น