ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 413/2549
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 413/2549พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายณัฐพงษ์หรือตี๋อ้วน อธิคมวิทยา กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 93 ป.วิ.อ. ม. 192 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 97โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุก 12 เดือน ฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต และจำเลยที่ 1 กลับมากระทำความผิดในคดีนี้อีกภายใน 5 ปี นับแต่วันพ้นโทษ แต่ตามคำขอท้ายฟ้องโจทก์คงระบุเพียงว่าขอให้เพิ่มโทษตามกฎหมาย โดยมิได้ระบุให้ชัดว่าประสงค์ให้เพิ่มโทษตามกฎหมายใด จึงต้องตีความให้เป็นคุณแก่จำเลยที่ 1 ว่าโจทก์ประสงค์ให้เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตาม ป.อ. มาตรา 92 โทษปรับเป็นโทษสถานหนึ่ง เมื่อศาลอุทธรณ์ได้ลงโทษจำคุกและลงโทษปรับจำเลยที่ 1 ในคดีหลังด้วย การเพิ่มโทษที่จะลงโทษแก่จำเลยที่ 1 จึงเพิ่มโทษปรับได้ด้วยโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 13 กันยายน 2547 เวลากลางคืนก่อนเที่ยง จำเลยทั้งสอง ร่วมกันมีเมทแอมเฟตามีน อันเป็นยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 จำนวน 56 เม็ด น้ำหนัก 5.127 กรัม คำนวณเป็นน้ำหนักสารบริสุทธิ์ได้ 1.427 กรัม ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย เหตุเกิดที่แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร เจ้าพนักงานจับจำเลยพร้อมยึดได้เมทแอมเฟตามีนที่จำเลยทั้งสองมีไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายดังกล่าวและโทรศัพท์เคลื่อนที่ยี่ห้อโนเกียหมายเลข 09-4784940 จำนวน 1 เครื่อง กับรถจักรยานยนต์ ยี่ห้อยามาฮ่า หมายเลขทะเบียน กรุงเทพมหานคร พฉฉ 445 ซึ่งเป็นทรัพย์ที่จำเลยทั้งสองใช้เป็นอุปกรณ์ในการติดต่อจำหน่ายยาเสพติดให้โทษและเป็นยานพาหนะในการขนส่งยาเสพติดให้โทษเพื่อไปจำหน่ายเป็นของกลาง ก่อนคดีนี้เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2543 จำเลยที่ 1 เคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลง