การที่นายจ้างได้รับอนุญาตให้ใช้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาโดยมีเงื่อนไขว่าต้องเป็นไปด้วยความสมัครใจของลูกจ้าง เมื่อลูกจ้างไม่สมัครใจทำงานล่วงเวลาตามคำสั่งนาย
เมื่อนายจ้างได้รับอนุญาตให้ใช้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาหรือในวันหยุดโดยมีเงื่อนไขว่าต้องเป็นไปด้วยความสมัครใจของลูกจ้าง การที่ลูกจ้างไม่สมัครใจทำงานล่วงเวลาตามคำสั่งนายจ้าง จึงไม่อาจถือได้ว่าลูกจ้างฝ่าฝืนคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของนายจ้าง นายจ้างไม่มีสิทธิเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชย
จำเลยไม่มีสิทธิเลิกจ้างโจทก์โดยไม่จ่ายค่าชดเชย
นายจ้างได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมแรงงานให้ใช้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาหรือในวันหยุด โดยมีเงื่อนไขว่าให้ใช้ลูกจ้างทำงานตามความจำเป็นแห่งงานด้วยความสมัครใจของลูกจ้าง ต่อมานายจ้างสั่งให้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลา แต่ลูกจ้างไม่สมัครใจทำงานตามคำสั่ง นายจ้างจึงเลิกจ้างโดยอ้างว่าลูกจ้างฝ่าฝืนคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมาย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5888/2530นางสาวประยูร มลครโจทก์บริษัทเรียนศิลป์การทอ จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 3, ข้อ 11, ข้อ 47นายจ้างได้รับอนุญาตให้ใช้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาหรือทำงานในวันหยุดโดยอธิบดีกรมแรงงานได้อนุญาตตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 11 วรรคสามที่แก้ไขแล้ว โดยมีเงื่อนไขว่าให้ใช้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาหรือทำงานในวันหยุดตามความจำเป็นแห่งงานด้วยความสมัครใจของลูกจ้าง เช่นนี้ การที่นายจ้างจะให้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาหรือในวันหยุดได้จึงต้องขึ้นอยู่กับความสมัครใจของลูกจ้าง เมื่อลูกจ้างไม่สมัครใจมาทำงานเกินเวลาทำงานตามปกติตามคำสั่งของนายจ้างจึงไม่อาจถือได้ว่าลูกจ้างฝ่าฝืนคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของนายจ้าง นายจ้างจึงไม่มีสิทธิเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชยโจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย ต่อมาจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์มิได้กระทำผิดและไม่บอกกล่าวล่วงหน้า นอกจากนี้จำเลยยังค้างชำระค่าทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์แก่โจทก์อีก 1 วันด้วย ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า และค่าทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์แก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์เนื่องจากจำเลยมีคำสั่งให้โจทก์ทำงานเกินกำหนดเวลาทำงานปกติตั้งแต่วันที่ 1 ถึง 13 มิถุนายน 2530แต่โจทก์ไม่ยอมเข้าทำงาน ทำให้งานของจำเลยได้รับความเสียหาย ก่อนเลิกจ้างจำเลยได้ตักเตือนโจทก์เป็นหนังสือแล้ว การกระทำของโจทก์เป็นการจงใจฝ่าฝืนคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลย ทำให้จำเลยเสียหาย จำเลยจึงมีสิทธิเลิกจ้างโจทก์ไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยและค่าเสียหาย ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าการที่จำเลยสั่งให้โจทก์ทำงานเกินกำหนดเวลาทำงานปกตินั้นไม่ใช่เป็นงา