สิทธิได้รับค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีเมื่อถูกเลิกจ้างโดยไม่มีความผิด และการคิดดอกเบี้ยผิดนัด
การกำหนดสิทธิลาพักผ่อนโดยไม่กำหนดวันแน่นอนไม่ถือเป็นการกำหนดวันหยุดพักผ่อนให้แล้ว ประกาศกระทรวงมหาดไทยฯ ข้อ 45 ไม่มีเงื่อนไขให้ลูกจ้างต้องแจ้งความจำนงขอหยุดพักผ่อนประจำปี ดังนั้นเมื่อลูกจ้างไม่ได้ใช้สิทธิ นายจ้างยังต้องจ่ายค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีเมื่อเลิกจ้าง และค่าชดเชยและค่าจ้างสำหรับวั
จำเลยต้องจ่ายค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้แก่โจทก์ที่ 4 ถึงที่ 16 เพิ่มขึ้นเป็นคนละ 15 วัน พร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันเลิกจ้าง
โจทก์ทั้ง 16 คนเป็นลูกจ้างประจำของจำเลย ถูกเลิกจ้างเพราะเหตุเกษียณอายุเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2527 โจทก์ที่ 4 ถึงที่ 16 มีเวลาทำงานคนละ 9 เดือนในปี 2527 และยังมิได้หยุดพักผ่อนประจำปี จำเลยมีระเบียบว่าพนักงานที่มีเวลาทำงานตั้งแต่ 5 ปีขึ้นไป ลาพักผ่อนได้ปีละ 15 วันทำงาน โจทก์ที่ 4 ถึงที่ 16 ไม่ได้ใช้สิทธ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2191 - 2206/2528นาง อนงค์ กวยะปาณิกโจทก์ธนาคารออมสินจำเลย ป.พ.พ. ม. 224 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 45ระเบียบกำหนดว่าการลาพักผ่อนประจำปีลูกจ้างผู้มีสิทธิจะขอลาหยุดพักผ่อนเมื่อใดก็ได้และจะหยุดพักผ่อนต่อเมื่อได้รับอนุญาตจากผู้บังคับบัญชาแล้วเมื่อนายจ้างมิได้กำหนดวันหยุดพักผ่อนไว้ว่าลูกจ้างจะต้องหยุดพักผ่อนเมื่อใดให้เป็นที่แน่นอนระเบียบที่ให้ลูกจ้างมีสิทธิหยุดพักผ่อนได้แต่ละปีนั้นถือไม่ได้ว่าเป็นการที่นายจ้างกำหนดวันหยุดพักผ่อนให้แล้วทั้งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ 45 กำหนดว่าถ้านายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างประจำโดย ลูกจ้างมิได้มีความผิดตามข้อ 47 ให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างแก่ ลูกจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีตามส่วนที่ลูกจ้างมีสิทธิ ได้รับตามข้อ 10 และข้อ 32 ด้วยมิได้มีเงื่อนไขกำหนดให้ลูกจ้างต้องแจ้งความจำนงขอหยุดพักผ่อนประจำปีแต่ อย่างใดเมื่อลูกจ้างไม่ได้ขอใช้สิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีพ.ศ.2525,2526 และ 2527 เงินเดือนที่นายจ้างจ่ายให้แก่ ลูกจ้างประจำปีจึงหาได้รวมถึงค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปี ไม่เมื่อนายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างโดย ลูกจ้างมิได้มีความผิดและยังมีสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีที่ยังมิได้ใช้ นายจ้างจึงต้องจ่ายค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้แก่ลูกจ้างระเบียบเกี่ยวกับการลาพักผ่อนประจำปี ข้อ 14 กำหนดไว้ว่า1. พนักงานที่มีเวลาทำงานยังไม่ถึง 5 ปี ลาได้ปีละ10 วันทำงาน 2. พนักงานที่มีเวลาทำงานตั้งแต่ 5 ปี ขึ้นไปลาได้ 15 วันทำงาน และผู้ที่เข้าเป็นพนักงานนับถึงวันสิ้นปีไม่ถึง 6 เดือน ไม่มีสิทธิลาพักผ่อนประจำปี ดังนั้น หากพนักงานคนใดผ่านพ้นข้อห้ามดังกล่าวในปีต่อไป พน