ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 706/2529นาย สมชัย พึ่งยนต์โจทก์บริษัท โชว์แสงกลอนประตู จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46โจทก์เคยทำงานกับจำเลยต่อมาโจทก์ฟ้องจำเลยต่อศาลแรงงานกล่าวหาว่าจำเลยผิดสัญญาเรียกค่าเสียหายและเงินต่างๆหลายประเภทคดีดังกล่าวตกลงกันได้โดยการประนีประนอมยอมความและศาลพิพากษาตามยอมแล้วว่าบริษัทจำเลยยอมจ่ายเงินจำนวนหนึ่งแก่โจทก์ยอมรับโจทก์กลับเข้าทำงานตั้งแต่วันที่1มีนาคม2527เป็นต้นไปดังนี้สภาพการจ้างระหว่างโจทก์จำเลยที่มีอยู่เดิมยุติลงแล้วด้วยการที่โจทก์ฟ้องคดีต่อศาลแรงงานกลางเมื่อโจทก์จำเลยยอมความกันก็มิได้กล่าวถึงว่าจะนับอายุการทำงานเดิมต่อกับอายุการทำงานใหม่หรือไม่ทั้งคดีดังกล่าวโจทก์ก็มิได้ขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานใหม่โจทก์จึงจะนับอายุการทำงานที่ตกลงกันใหม่ต่อจากอายุการทำงานเดิมมิได้.โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย จ้าง โจทก์ เป็น ลูกจ้าง ตั้งแต่ วันที่ 1สิงหาคม 2524 ต่อมา จำเลย เลิกจ้าง โจทก์ โจทก์ ฟ้อง จำเลย ต่อศาลแรงงานกลาง ซึ่ง โจทก์ จำเลย ตกลง กัน ได้ โดย จำเลย ยอมรับ โจทก์กลับ เข้า ทำงาน ศาลแรงงานกลาง พิพากษา ตามยอม แล้ว จำเลย เลิกจ้างโจทก์ อีก โดย มิได้ บอกกล่าว ล่วงหน้า ว่า โจทก์ ปฏิบัติ งาน ไม่ ได้สม ตาม ความ มุ่งหมาย ซึ่ง ไม่ เป็น ความจริง การ เลิกจ้าง จึง เป็นการ เลิกจ้าง ที่ ไม่ เป็นธรรม ขอ ให้ จำเลย ใช้ ค่าเสียหาย ค่าชดเชยสินจ้าง แทน การ บอกกล่าว ล่วงหน้า และ ค่าจ้าง สำหรับ วัน หยุด พักผ่อนประจำปี พร้อมด้วย ดอกเบี้ย จำเลย ให้การ ว่า จำเลย เคย จ้าง โจทก์ ต่อมา โจทก์ บอกเลิก สัญญาและ ยื่นฟ้อง ต่อ ศาลแรงงานกลาง คดี ตกลง กัน ได้ โดย จำเลย ยอมรับโจทก์ กลับ เข้า ทำงาน โดย มี กำหนด ระยะ เวลา การ จ้