ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1010/2543บริษัท ศูนย์บริการเหล็กสยาม จำกัด (มหาชนโจทก์บริษัท เหล็กสหมิตร จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 149, ม. 380, ม. 654แม้จำนวนเงินตามเช็คที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยรับผิดจะเป็นดอกเบี้ยที่โจทก์คิดในอัตราร้อยละ 18 ต่อปี ของต้นเงินตามเช็คที่จำเลยค้างชำระโจทก์แต่เงินจำนวนนี้ก็เป็นดอกเบี้ยที่คิดจากมูลหนี้เดิมที่เกิดจากการซื้อขายและค่าจ้างทำของที่ให้โจทก์มีสิทธิคิดดอกเบี้ยอัตราดังกล่าวได้ตามสัญญา มิใช่มูลหนี้เดิมมาจากการกู้ยืมเงินจึงไม่มีบทกฎหมายใดห้ามมิให้โจทก์เรียกหรือคิดดอกเบี้ยเกินกว่าในอัตราร้อยละ 15 ต่อปี โจทก์ย่อมมีสิทธิที่จะเรียกเงินจำนวนดังกล่าวจากจำเลยได้ตามที่จำเลยตกลงจะชำระให้แก่โจทก์ ดอกเบี้ยดังกล่าวหาตกเป็นโมฆะเพราะโจทก์เรียกดอกเบี้ยเกินกว่าอัตราที่กฎหมายกำหนดไว้ไม่โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวน 167,013.77 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี จากต้นเงิน 157,189.43 บาท นับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยให้การและฟ้องแย้ง ขอให้บังคับโจทก์คืนเช็คที่จำเลยสั่งจ่ายจำนวน7 ฉบับ แก่จำเลยโจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้ง ขอให้ยกฟ้องแย้งของจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 157,189.43 บาท แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์เฉพาะข้อกฎหมายโดยตรงต่อศาลฎีกา โดยได้รับอนุญาตจากศาลชั้นต้น ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 223 ทวิศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ทางพิจารณาคู่ความแถลงร่วมกันว่า จำเลยได้ชำระเงินตามเช็คจำนวน 1,532,240 บาท ส่วนจำนวนเงินที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นคดีนี้เกิดขึ้นจากดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 18 ต่อปี ของจำนวนเงินค่าสินค้าตามเช็ค ตกลงสละประเด็นข้อพิพาทที่ศาลกำหนดไว้ทั้งหมด ขอให้วินิจฉัยประเด็นเดียวกันว่า โจทก์มีสิทธิเรียกให้จำเลยชำระดอก