ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1916/2527

ประเด็นกฎหมาย

หนังสือภาคทัณฑ์ถือเป็นการตักเตือนเป็นหนังสือหรือไม่ และการเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทยฯ ข้อ 47(3) ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ รวมถึงการร

หลักกฎหมาย

หนังสือภาคทัณฑ์ที่มีข้อความแจ้งให้ลูกจ้างทราบถึงความผิดและเตือนให้สังวรณ์ไม่ให้กระทำผิดอีก มิฉะนั้นจะเลิกจ้าง ถือเป็นการตักเตือนเป็นหนังสือแล้ว เมื่อลูกจ้างกระทำผิดซ้ำอีก นายจ้างมีสิทธิเลิกจ้างโดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทยฯ ข้อ 47(3) ส่วนเงินประกันนายจ้างจะริบได้ต่อเมื่อลูกจ้างผิดสัญ

คำวินิจฉัย

จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ แต่ต้องคืนเงินประกันแก่โจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ โจทก์ละทิ้งหน้าที่ จำเลยออกหนังสือภาคทัณฑ์เตือน ต่อมาโจทก์ละทิ้งหน้าที่อีก จำเลยเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชยและไม่คืนเงินประกัน

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1916/2527นางสาววนิดา วิทยภูติโจทก์ห้างเซ็นทรัลดีพาทเมนท์สโตร์ จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 2, ข้อ 47(3), ข้อ 68หนังสือภาคทัณฑ์มีข้อความว่า "....ท่านได้ละทิ้งหน้าที่ดังนั้น จึงออกหนังสือนี้เพื่อเป็นการภาคทัณฑ์ท่านในความผิดดังกล่าว หากปรากฏว่าท่านฝ่าฝืนระเบียบอีก.....บริษัทจะเลิกจ้างท่านทันที" หนังสือนี้มีลักษณะเป็นการตักเตือนลูกจ้างในความผิดนั้นแล้ว เมื่อลูกจ้างกระทำผิดระเบียบข้อบังคับโดยละทิ้งหน้าที่ซ้ำอีก นายจ้างมีสิทธิเลิกจ้างได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยเงินประกันที่นายจ้างหักค่าจ้างของลูกจ้างไว้ ตามสัญญาจ้างนายจ้างจะริบได้ต่อเมื่อลูกจ้างผิดสัญญาและทำให้นายจ้างได้รับความเสียหาย เมื่อไม่ได้ความว่าการที่ลูกจ้างกระทำผิดระเบียบข้อบังคับเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหายอย่างใดนายจ้างจึงไม่มีสิทธิริบเงินประกันตามสัญญาโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์ไม่มีความผิด จำเลยไม่จ่ายค่าชดเชยตามกฎหมายและไม่ยอมคืนเงินประกัน ซึ่งจำเลยหักจากค่าจ้างของโจทก์ไว้ ขอให้บังคับจำเลยคืนเงินประกันและจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะโจทก์กระทำการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับเวลาทำงาน เช่น ละทิ้งหน้าที่เคยโดยไม่มีเหตุสมควรมาทำงานสายและหยุดงานเป็นประจำ จำเลยได้ว่ากล่าวตักเตือนด้วยวาจาและลายลักษณ์อักษรแล้ว ต่อมาโจทก์ได้ละทิ้งหน้าที่อีก จำเลยจึงปลดโจทก์ออกจากงาน โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชยและเรียกเงินประกันคืน ขอให้พิพากษายกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า การละทิ้งหน้าที่ของโจทก์มิใช่เป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยอย่างร้าย