การเกษียณอายุเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน หรือไม่ และเงินบำเหน็จที่จ่ายให้มีค่าชดเชยรวมอยู่ด้วยหรือไม่
การเกษียณอายุถือเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 และไม่ใช่กรณีจ้างมีกำหนดระยะเวลาแน่นอน เมื่อจำเลยออกข้อบังคับกองทุนบำเหน็จของตนเองโดยเฉพาะในปี 2521 โดยไม่มีข้อความเชื่อมโยงค่าชดเชยเช่นเดียวกับระเบียบเดิม และหลักเกณฑ์การจ่ายเงินบำเหน็จตามข้อบังคับแตกต่างจากหลักเ
จำเลยต้องจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยนับตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน 2526 จนกว่าจะชำระเสร็จ
โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย ถูกเลิกจ้างเพราะเกษียณอายุเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2526 จำเลยจ่ายเงินให้โจทก์โดยแยกเป็นค่าชดเชยและเงินบำเหน็จตามระเบียบเดิม แต่ต่อมาในปี 2521 จำเลยได้ออกข้อบังคับกองทุนบำเหน็จของตนเอง ซึ่งไม่มีข้อความเชื่อมโยงค่าชดเชยเช่นเดียวกับระเบียบเดิม และหลักเกณฑ์การจ่ายเงินบำเหน็จตาม
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1957/2527นายผ่อง มีผลโจทก์องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้จำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 2, ข้อ 46, ข้อ 68 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 6) ลงวันที่ 31กรกฎาคม พ.ศ.2521 ข้อ 2ระเบียบการจ่ายเงินบำเหน็จและเงินทำขวัญลูกจ้างฯเป็น ระเบียบของคณะรัฐมนตรีให้ใช้แก่ลูกจ้างทั่วไปแต่ก็ มิได้หมายความว่ารัฐวิสาหกิจจะมีระเบียบเรื่องนี้ของตนเองโดยเฉพาะไม่ได้แม้เดิมจำเลยจะใช้ระเบียบดังกล่าวซึ่งการจ่ายเงินบำเหน็จตามระเบียบนี้มีค่าชดเชยรวมอยู่ ด้วยก็ตามแต่เมื่อขณะโจทก์ออกจากงานจำเลยได้ออก ข้อบังคับองค์การจำเลยว่าด้วยกองทุนบำเหน็จมาใช้บังคับถือได้ว่าจำเลยมิได้นำระเบียบการจ่ายเงินบำเหน็จฯมาใช้ บังคับอีกต่อไปทั้งข้อบังคับของจำเลยก็มิได้มีข้อความดังระเบียบการจ่ายเงินบำเหน็จฯและหลักเกณฑ์การ จ่ายเงินบำเหน็จตามข้อบังคับของจำเลยก็แตกต่างกับหลักเกณฑ์ การจ่ายค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงานจึงถือไม่ได้ว่าบำเหน็จที่จำเลย จ่ายให้โจทก์มีค่าชดเชยรวมอยู่ด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ วันที่ 1 ตุลาคม 2526จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะเกษียณอายุ โดยไม่จ่ายค่าชดเชยให้ ขอให้ศาลบังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยพร้อมด้วยดอกเบี้ยนับแต่วันที่จำเลยตอบปฏิเสธแรงงานจังหวัด คือ วันที่ 17 พฤศจิกายน 2526 จนถึงวันที่ศาลพิพากษาคดีถึงที่สุดจำเลยให้การว่า เมื่อโจทก์ออกจากงานเพราะเกษียณอายุ จำเลยได้จ่ายเงินแก่โจทก์โดยแยกเป็นค่าชดเชยและเงินบำเหน็จ ทั้งนี้ตามคำสั่งองค์การจำเลย เรื่อง การจ่ายเงินบำเหน็จและเงินทำขวัญ ลงวันที่ 27 มกราคม2503 ระเบียบการจ่ายเงินบำเหน็จและเงินทำขวัญลูกจ้าง พ.ศ. 2