ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2078/2527

ประเด็นกฎหมาย

การอยู่เวรป้องกันอัคคีภัยตามคำสั่งนายจ้างซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจ ถือเป็นการทำงานตามปกติที่ต้องจ่ายค่าล่วงเวลาหรือค่าทำงานในวันหยุดหรือไม่

หลักกฎหมาย

คำว่า 'การทำงาน' ตามนิยามของค่าล่วงเวลาและค่าทำงานในวันหยุด หมายถึงการทำงานตามปกติที่นายจ้างมอบหมายให้ลูกจ้างทำในกิจการของนายจ้าง การอยู่เวรป้องกันอัคคีภัยตามระเบียบว่าด้วยการรักษาความปลอดภัยแห่งชาติเป็นหน้าที่พิเศษนอกเหนือจากกิจการตามปกติ จึงไม่ใช่การทำงานตามปกติ และลูกจ้างไม่มีสิทธิได้รับค่าล่วงเว

คำวินิจฉัย

ลูกจ้างที่ต้องอยู่เวรเพื่อป้องกันอัคคีภัยไม่มีสิทธิได้ค่าล่วงเวลาหรือค่าทำงานในวันหยุด พิพากษายืน

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจ มีหน้าที่ประจำเป็นช่างพิมพ์ จำเลยกำหนดให้โจทก์อยู่เวรป้องกันอัคคีภัยนอกเวลาทำงานปกติและในวันหยุด โดยจ่ายเฉพาะค่าเบี้ยเลี้ยง ไม่จ่ายค่าล่วงเวลาหรือค่าทำงานในวันหยุด

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2078/2527นายสมบูรณ์ วิไลรัตน์โจทก์คุรุสภา กับพวกจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 2, ข้อ 34, ข้อ 39, ข้อ 42 'การทำงาน' ตามคำนิยามของค่าล่วงเวลาและค่าทำงานในวันหยุดตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน หมายถึงการทำงานตามปกติที่นายจ้างมอบหมายให้ลูกจ้างทำในกิจการของนายจ้าง เมื่อนายจ้างซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจมีคำสั่งให้ลูกจ้างอยู่เวรเพื่อป้องกันอัคคีภัยตามระเบียบว่าด้วยการรักษาความปลอดภัยแห่งชาติ อันเป็นหน้าที่พิเศษนอกเหนือจากกิจการตามปกติของนายจ้าง ลูกจ้างที่ต้องอยู่เวรเพื่อป้องกันอัคคีภัยจึงไม่มีสิทธิได้ค่าล่วงเวลาหรือค่าทำงานในวันหยุดโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลย จำเลยได้กำหนดให้โจทก์อยู่เวรป้องกันอัคคีภัยอันจะพึงเกิดขึ้นแก่ทรัพย์สินของจำเลย โดยให้มาปฏิบัติงานนอกเหนือจากวัน เวลา ทำงานปกติ รวมทั้งให้มาปฏิบัติงานในวันหยุดทุกประเภท ถือได้ว่าจำเลยสั่งให้โจทก์ทำงานล่วงเวลา หรือทำงานในวันหยุด หรือทำงานล่วงเวลาในวันหยุด จำเลยต้องจ่ายค่าทำงานของโจทก์ตามระเบียบจำเลยฯ และตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน แต่จำเลยไม่ยอมจ่ายค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุดและค่าล่วงเวลาในวันหยุด คงจ่ายแต่ค่าเบี้ยเลี้ยงต่อหนึ่งช่วงของการอยู่เวรเท่านั้น ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด ค่าล่วงเวลาในวันหยุด กับดอกเบี้ยในอัตราร้อยละสิบห้าต่อปีนับแต่วันที่จำเลยผิดนัดจ่ายค่าจ้าง และเมื่อพ้นกำหนดเจ็ดวันนับแต่วันจ่ายค่าจ้างให้จำเลยจ่ายเงินเพิ่มแก่โจทก์ร้อยละสิบห้าของจำนวนที่ค้างชำระทุกระยะเจ็ดวันจำเลยให้การว่า การกำหนดให้ลูกจ้างของจำเลยอยู่เวรป้องกันอัคคีภัยก็เพื่อเป็นการรั