ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2386/2527

ประเด็นกฎหมาย

ค่าพาหนะและค่าใช้จ่ายในการเดินทางปฏิบัติหน้าที่ในต่างจังหวัดถือเป็นค่าจ้างหรือไม่

หลักกฎหมาย

เงินที่จ่ายให้ลูกจ้างแม้จะเรียกว่าค่าพาหนะหรือค่าที่พัก แต่หากจ่ายเพื่อตอบแทนการทำงานปกติในวันทำงาน ก็ถือเป็นค่าจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2 โดยไม่คำนึงถึงชื่อเรียก

คำวินิจฉัย

ค่าพาหนะค่าที่พักในคดีนี้เป็นค่าจ้าง ต้องนำมารวมเป็นฐานคำนวณค่าชดเชยด้วย ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชย 43,591 บาท

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์เป็นลูกจ้างประจำตำแหน่งพนักงานฝ่ายขายและเก็บเงินต่างจังหวัด ได้รับเงินเดือนเดือนละ 2,000 บาท และค่าพาหนะค่าที่พักซึ่งโจทก์ต้องทำงานต่างจังหวัดเดือนละประมาณ 25 วัน อีกเดือนละ 9,000 บาท ทุกเดือนเป็นการเหมาจ่าย โดยโจทก์ไม่มีหน้าที่ต้องประจำทำงานที่บริษัทจำเลย เวลาทำงานปกติของวันทำงานของโจทก์อยู่ใน

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2386/2527นายพรชัย แซ่ตั้งโจทก์บริษัทแอมมี่ไพร์ฟาร์ม่า จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 2โจทก์ได้รับเงินเดือนและได้รับค่าพาหนะค่าที่พักซึ่งโจทก์ต้องไปทำงานต่างจังหวัดทุกเดือนเดือนละ 25 วันอีกต่างหากเป็นการเหมาจ่ายโดยลักษณะงานเวลาทำงานปกติของโจทก์อยู่ในต่างจังหวัด ดังนี้ เงินค่าพาหนะค่าที่พักจึงเป็นเงินที่จ่ายเพื่อตอบแทนการทำงานปกติในวันทำงานของโจทก์ และถือได้ว่าเป็นค่าจ้างโดยไม่คำนึงว่าจะเรียกเงินดังกล่าวอย่างไร(อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 172/2524)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ เงินเดือนเดือนละ 2,000 บาท เงินค่าตอบแทนเป็นค่าพาหนะค่าเดินทางปฏิบัติหน้าที่ต่างจังหวัดเดือนละ 9,000 บาท ค่านายหน้าร้อยละสามเดือนละ 4,500 บาท โจทก์ทำงานติดต่อกันครบหนึ่งปี จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์มิได้กระทำความผิด ไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ไม่จ่ายค่าชดเชย ขอให้บังคับจำเลยจ่าย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 15,500 บาท ค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้ายเก้าสิบวัน 46,500 บาท รวมเป็นเงิน 62,000 บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์กระทำความผิด จำเลยสั่งให้โจทก์ประพฤติตนให้ถูกต้องหลายครั้ง โจทก์ไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง เป็นการขัดคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของนายจ้างอย่างร้ายแรง จำเลยเลิกจ้างโจทก์ไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย ค่าพาหนะ ค่าเดินทางไม่ถือเป็นค่าจ้าง เงินเพิ่มร้อยละสามของสินค้าที่เก็บไว้ไม่ถือเป็นค่าจ้าง หากจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าและค่าชดเชยก็มิใช่จำนวนมากดังฟ้อง ขอให้พิพากษายกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า แม้โจทก์ฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับหรือขัดคำสั่งของนายจ้างก็ม