การนับระยะเวลาปฏิบัติงานของพนักงานที่ลาออกเพื่อสิทธิได้รับบำเหน็จ ตามข้อบังคับของนายจ้างที่กำหนดให้เศษของปีถึงหกเดือนนับเป็นหนึ่งปี
ข้อบังคับของนายจ้างที่กำหนดวิธีการคำนวณระยะเวลาปฏิบัติงานเพื่อขอรับเงินบำเหน็จ โดยให้นับเศษของปีถ้าถึงหกเดือนเป็นหนึ่งปี ต้องนำมาใช้คำนวณระยะเวลาปฏิบัติงานเพื่อพิจารณาสิทธิได้รับบำเหน็จ มิใช่เป็นเพียงวิธีการคำนวณเงินบำเหน็จเท่านั้น
โจทก์มีระยะเวลาปฏิบัติงานครบ 5 ปี มีสิทธิได้รับเงินบำเหน็จ พิพากษายืน
โจทก์ลาออกโดยได้รับอนุญาต มีระยะเวลาปฏิบัติงานจริง 4 ปี 9 เดือน 9 วัน ข้อบังคับของจำเลยข้อ 13 กำหนดให้พนักงานที่ลาออกมีสิทธิได้รับบำเหน็จเมื่อปฏิบัติงานครบ 5 ปี ส่วนข้อบังคับข้อ 16 กำหนดวิธีการคำนวณระยะเวลาปฏิบัติงานว่าเศษของปีถ้าถึงหกเดือนให้นับเป็นหนึ่งปี
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2410/2527นายสมนึก ฉวีภักดิ์โจทก์องค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทยจำเลย ป.พ.พ. ม. 156 พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 10, ม. 11 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 68ขณะลาออกโจทก์มีระยะเวลาปฏิบัติงานรวม 4 ปี 9 เดือน 9 วัน จำเลยมีข้อบังคับว่า พนักงานที่ลาออกหากมีระยะเวลาปฏิบัติงานครบ 5 ปีแล้วให้มีสิทธิได้รับบำเหน็จและวิธีคำนวณระยะเวลาปฏิบัติงานตามข้อบังคับกำหนดว่าเศษของปีถ้าถึงหกเดือนให้นับเป็น 1 ปี ดังนี้ ถือว่าโจทก์มีระยะเวลาปฏิบัติงานครบ 5 ปี และมีสิทธิได้รับบำเหน็จโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นพนักงาน โจทก์ลาออกจากงานโดยได้รับอนุญาตจากจำเลยแล้ว รวมเวลาการทำงานของโจทก์ 4 ปี 9 เดือน 9 วัน จำเลยมีข้อบังคับกำหนดให้พนักงานซึ่งปฏิบัติงานมาไม่น้อยกว่า 3 ปี มีสิทธิได้รับบำเหน็จโจทก์ยื่นคำขอรับบำเหน็จ จำเลยไม่จ่ายอ้างว่า จำเลยใช้ข้อบังคับใหม่ซึ่งกำหนดให้พนักงานที่ลาออกมีสิทธิจะได้รับบำเหน็จต่อเมื่อปฏิบัติงานมาครบ5 ปีแล้วเท่านั้น ข้อบังคับดังกล่าวจำเลยเพิ่งใช้ในภายหลังและไม่เป็นคุณแก่ลูกจ้าง จึงไม่มีผลใช้บังคับ ขอศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินบำเหน็จแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยตั้งแต่วันผิดนัดจำเลยให้การว่า ข้อบังคับที่จำเลยตราขึ้นใหม่ใช้บังคับก่อนที่โจทก์จะลาออกจากงาน จึงมีผลผูกพันโจทก์ โจทก์มีระยะเวลาปฏิบัติงานเพียง 4 ปี 9 เดือน ไม่ครบ 5 ปี จึงไม่มีสิทธิได้รับเงินบำเหน็จ ส่วนข้อบังคับที่กำหนดว่า เศษของปีถ้าถึง 6 เดือน ให้นับเป็นหนึ่งปีนั้น เป็นวิธีการเพื่อประโยชน์ในการคำนวณเงินบำเหน็จจะนำมาใช้คำนวณระยะเวลาปฏิบัติงานไม่ได้ ขอให้ยกฟ้องโจทก์ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ข้อบังคับจำเลยซึ่งตราขึ้นใหม่น