ลูกจ้างทดลองงานลาออกโดยไม่แจ้งล่วงหน้า 30 วัน มีผลเมื่อใด และนายจ้างมีสิทธิยึดเงินประกันหรือไม่
ลูกจ้างทดลองงานซึ่งยังไม่มีกำหนดระยะเวลาการจ้างแน่นอน ไม่ต้องแจ้งลาออกล่วงหน้า 30 วัน การลาออกมีผลทันทีที่แจ้ง การทำงานต่อหลังลาออกเป็นการช่วยเหลือชั่วคราว ไม่ถือเป็นหน้าที่ การหยุดงานไม่เป็นการละทิ้งหน้าที่ นายจ้างต้องคืนเงินประกัน
พิพากษายืน ให้จำเลยคืนเงินประกันแก่โจทก์
โจทก์เป็นลูกจ้างทดลองงาน วางเงินประกัน ต่อมาแจ้งลาออกวันที่ 29 มกราคม 2527 ทำงานถึงวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2527 แล้วหยุดงาน จำเลยสั่งให้ออกวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2527 และยึดเงินประกัน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2540/2527นายสมชาย วงศ์อนันต์โจทก์บริษัทอรรถบูรณ์ จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46ระเบียบข้อบังคับการทำงานระบุว่า ลูกจ้างผู้ประสงค์ลาออกต้องแจ้งแก่นายจ้างล่วงหน้า 30 วันนั้น ต้องเป็นลูกจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาการจ้างและได้ลาออกก่อนสิ้นอายุสัญญาว่าจ้างโจทก์ เป็นเพียงลูกจ้างทดลองงาน แม้เมื่อครบระยะทดลองงานแล้วนายจ้าง จะไม่จ้างก็ได้ทั้งนายจ้างและลูกจ้างยังไม่ได้กำหนดระยะเวลาการจ้างต่อกัน และยังไม่เริ่มนับอายุการทำงาน ลูกจ้างในลักษณะเช่นโจทก์นี้ไม่มีข้อกำหนดในสัญญาว่าจะต้องแจ้งการลาออกเป็นการล่วงหน้า การลาออกของโจทก์จึงมีผลตั้งแต่วันที่โจทก์แจ้งลาออกต่อจำเลยผู้เป็นนายจ้างการที่โจทก์ทำงานต่อมาเป็นเพียงช่วยเหลือจำเลยเป็นการชั่วคราว โดยไม่ถือเป็นหน้าที่ที่จะต้องทำโจทก์หยุดเสียก็ไม่ถือเป็นการละทิ้งหน้าที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างทดลองงาน โจทก์วางเงินประกันการทำงานไว้ จำเลยจะคืนเงินประกันให้โจทก์เมื่อโจทก์ออกจากงานโดยโจทก์ไม่ได้ก่อความเสียหายให้แก่ทรัพย์สินของจำเลย ต่อมาโจทก์ขอลาออกจากงานและขอคืนเงินประกัน จำเลยไม่ยอมจ่ายคืน ขอให้บังคับจำเลยคืนเงินประกันแก่โจทก์จำเลยให้การว่า บริษัทจำเลยมีสิทธิตามระเบียบของบริษัทหากการลาออกของโจทก์เป็นการละทิ้งหน้าที่หรือมีความผิดทุจริต ระเบียบการลาออกก่อนสิ้นอายุสัญญาว่าจ้างจะต้องแจ้งล่วงหน้าให้จำเลยทราบไม่น้อยกว่า 30 วัน โดยได้รับความยินยอมจากจำเลย ต่อมาวันที่ 29 มกราคม 2527 โจทก์แจ้งจำเลยว่าขอลาออกจากงาน ซึ่งตามระเบียบโจทก์จะต้องทำงานถึงวันที่ 28 กุมภาพันธ์2527 โจทก์มาทำงานตามปกติถึงวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2527 โจทก์หยุดงานโดยมิได้ลาหรือได้รับอนุญาตให้ออกจากงา