การที่ลูกจ้างเขียนใบลาออกในวันปลดเกษียณตามระเบียบของนายจ้าง ถือเป็นการลาออกหรือเป็นการออกจากงานเพราะเกษียณอายุซึ่งเป็นการเลิกจ้าง และลูกจ้างมีสิทธิได้
การที่ลูกจ้างเขียนใบลาออกในวันที่ต้องถูกปลดเกษียณตามระเบียบของนายจ้าง โดยมิได้สมัครใจลาออกอย่างแท้จริง ถือเป็นการออกจากงานเพราะเกษียณอายุ ซึ่งเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลูกจ้างจึงมีสิทธิได้รับค่าชดเชย
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยเป็นเงิน 18,990 บาทแก่โจทก์ด้วย นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง
โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยทำงานครบ 30 ปี ตามระเบียบของจำเลยต้องถูกปลดเกษียณ โจทก์มิได้ขอทำงานต่อและจะต้องถูกปลดเกษียณแน่นอน โจทก์เขียนใบลาออกตามทางปฏิบัติของโรงพยาบาลในวันปลดเกษียณ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2571/2527นางสมัย รุ่งเรืองโจทก์มูลนิธิปอเต็กตึ้งจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 46โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยและทำงานมาครบ 30 ปี ซึ่งตามระเบียบของจำเลยจะต้องถูกปลดเกษียณและทางปฏิบัติต้อง เขียนใบลาออกด้วย ดังนี้ การที่โจทก์เขียนใบลาออกใน วันปลดเกษียณจึงเป็นเพียงกระทำให้สอดคล้องกับทางปฏิบัติของจำเลยเท่านั้นมิใช่เป็นการลาออก แต่เป็นการออกจากงานเพราะเกษียณอายุซึ่งเป็นการเลิกจ้างจำเลยต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลยทำหน้าที่แม่ครัวที่โรงพยาบาลหัวเฉียว ต่อมาเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2526 จำเลยได้เลิกจ้างโจทก์ด้วยเหตุทำงานนาน 30 ปี โดยไม่จ่ายค่าชดเชยและเงินบำเหน็จให้แก่โจทก์ขอให้ศาลพิพากษาบังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 18,990 บาท และบำเหน็จจำนวน 94,950 บาท ให้แก่โจทก์จำเลยให้การว่า กิจการของจำเลยในโรงพยาบาลหัวเฉียว มิได้มีวัตถุประสงค์เพื่อแสวงหากำไรในทางเศรษฐกิจ จึงไม่อยู่ภายใต้บังคับประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน โจทก์ได้รับเงินบำเหน็จจำนวน 26,037.50 บาท ไปแล้วตามหลักเกณฑ์ของจำเลย โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชยและเงินบำเหน็จจากโจทก์อีก ขอให้พิพากษายกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินบำเหน็จแก่โจทก์อีก 56,912.50บาท คำขออื่นให้ยกโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยอุทธรณ์ของโจทก์ที่ว่าโจทก์ลาออกในวันที่ 1 มกราคม 2527 ซึ่งเป็นวันที่โจทก์จะต้องถูกจำเลยให้ออกจากงานหรือปลดเกษียณตามระเบียบของจำเลยอยู่แล้ว การลาออกของโจทก์จึงไม่มีเหตุผล ต้องถือว่าโจทก์ถูกปลดเกษียณนั้น เห็นว่า ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับปัญหาข้อนี้รับฟังได้ว่