อำนาจฟ้องของโจทก์ที่ขอให้จำเลยจ่ายค่าล่วงเวลาและค่าทำงานในวันหยุดตามระเบียบข้อบังคับเดิม โดยไม่ต้องแจ้งข้อเรียกร้องก่อน และการตีความว่าการอยู่เวรของแพ
1. การฟ้องขอให้จ่ายเงินตามระเบียบข้อบังคับที่มีอยู่เดิม ไม่ใช่การแก้ไขเพิ่มเติมข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง จึงไม่ต้องแจ้งข้อเรียกร้องเป็นหนังสือก่อน โจทก์มีอำนาจฟ้องต่อศาลแรงงานได้ทันที 2. การที่โจทก์มีหน้าที่ต้องทำงานล่วงเวลาหรือทำงานในวันหยุด กับการมีงานให้ทำจริงในช่วงเวลานั้นเป็นคนละกรณีกัน เมื่อ
พิพากษายืนตามศาลแรงงานกลาง ให้จำเลยจ่ายค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด ค่าทำงานล่วงเวลาในวันหยุดที่จ่ายขาด พร้อมดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปี
โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย ทำหน้าที่เป็นแพทย์ ต้องอยู่เวรตามที่จำเลยกำหนด จำเลยจ่ายค่าตอบแทนเป็นการเหมาจ่ายซึ่งต่ำกว่าที่ควรได้รับตามระเบียบข้อบังคับของจำเลย โจทก์จึงฟ้องขอให้จำเลยจ่ายค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด และค่าล่วงเวลาในวันหยุดตามระเบียบข้อบังคับ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2686/2527นายพงศธร สิริภาณุพงศ์โจทก์การไฟฟ้านครหลวงจำเลย ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 13 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 8, ม. 31, ม. 54 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2เมื่อฟ้องโจทก์เป็นการขอให้จำเลยจ่ายเงินตามระเบียบ ข้อบังคับซึ่งมีอยู่เดิม มิใช่เป็นเรื่องแก้ไขเพิ่มเติม ข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างอันจะต้องแจ้งข้อเรียกร้องเป็นหนังสือถึงจำเลยก่อน โจทก์จึงนำคดีมาฟ้องต่อศาลแรงงานกลางได้ทันที การที่โจทก์มีหน้าที่ต้องทำงานล่วงเวลาหรือทำงานในวันหยุด กับการมีงานให้ทำจริงๆในช่วงเวลานั้นๆเป็นคนละกรณี กัน เมื่อโจทก์ต้องทำงานในช่วงเวลาที่จำเลยกำหนดแต่ไม่มีงานให้โจทก์ทำ ไม่ทำให้ช่วงเวลาดังกล่าว ไม่เป็นการทำงานล่วงเวลาหรือทำงานในวันหยุด ข้ออุทธรณ์ของจำเลยเป็นข้อที่จำเลยมิได้ต่อสู้ให้เป็น ประเด็นมาในคำให้การ แม้ศาลแรงงานกลางจะวินิจฉัยให้ก็ไม่เป็นการผูกพันที่ศาลฎีกาจะต้องวินิจฉัยให้ด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ ทำหน้าที่เป็นแพทย์ตามระเบียบข้อบังคับของจำเลย จำเลยจะต้องจ่ายค่าทำงานในวันหยุด ค่าล่วงเวลา ค่าล่วงเวลาในวันหยุด แต่จำเลยหาได้ปฏิบัติตามระเบียบ กลับจ่ายค่าทำงานดังกล่าวเป็นการเหมาซึ่งต่ำกว่าจำนวนที่จะต้องจ่ายตามข้อบังคับ โจทก์จึงได้นับเงินต่ำกว่าจำนวนที่ควรได้รับ และจำเลยตกเป็นผู้ผิดนัดต้องชำระดอกเบี้ยในอัตราร้อยละสิบห้าต่อปีนับแต่เวลาผิดนัด ขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระเงินตามฟ้องพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยให้การว่า ระเบียบข้อบังคับของจำเลยกำหนดไว้ว่าจะจ่ายค่าล่วงเวลาแก่พนักงานที่ได้ทำงานจริงตามจำนวนชั่วโมง โจทก์เป็นแพทย์ตามลักษณะของงานต้องรองานไม่มีง