ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3406 - 3410/2527

ประเด็นกฎหมาย

นายจ้างที่ทราบคำสั่งของพนักงานเงินทดแทนแล้วมิได้อุทธรณ์ภายในกำหนด ไม่มีสิทธิต่อสู้คดีในศาลแรงงานเมื่อลูกจ้างฟ้องบังคับตามคำสั่ง

หลักกฎหมาย

ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 8 วรรคสอง นายจ้างที่มิได้อุทธรณ์คำสั่งของพนักงานเงินทดแทนต่ออธิบดีกรมแรงงานภายในกำหนด ไม่มีสิทธิดำเนินการในศาลแรงงาน และไม่มีสิทธิต่อสู้คดีโต้แย้งคำวินิจฉัยของพนักงานเงินทดแทนในชั้นศาลอีก ต้องถือว่าคำวินิจฉัยนั้นเป็นที่สุด

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลแรงงานกลาง ให้จำเลยทั้งสองจ่ายเงินทดแทนแก่โจทก์ตามคำสั่งพนักงานเงินทดแทน

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้รับเหมาชั้นต้น จำเลยที่ 2 เป็นผู้รับเหมาช่วง ลูกจ้างได้รับอันตรายถึงแก่ความตาย พนักงานเงินทดแทนมีคำสั่งให้จำเลยทั้งสองจ่ายเงินทดแทน จำเลยทั้งสองทราบคำสั่งแล้วมิได้อุทธรณ์ต่ออธิบดีกรมแรงงานภายใน 30 วัน ต่อมาโจทก์ฟ้องบังคับตามคำสั่ง จำเลยที่ 1 ให้การปฏิเสธว่าไม่ใช่ผู้รับเ

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3406 - 3410/2527นายมงคล อับนาค กับพวกโจทก์บริษัทกรุงเทพเอ็นเตอร์ไพรซ์ จำกัด กับพวกจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 8 วรรคสอง ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 48, ข้อ 57, ข้อ 60การที่นายจ้างทราบคำสั่งของพนักงานเงินทดแทนแล้วมิได้อุทธรณ์คำสั่งนั้นต่ออธิบดีกรมแรงงานภายในกำหนด นายจ้างหามี สิทธิดำเนินการในศาลแรงงานไม่ และการดำเนินการไม่ได้นี้ รวมถึงเมื่อลูกจ้างฟ้องขอให้ศาลบังคับนายจ้างจ่ายเงินทดแทนตามคำสั่งของพนักงานเงินทดแทน นายจ้างก็ไม่มีสิทธิต่อสู้คดีได้ด้วย เพราะต้องถือว่าคำวินิจฉัยของ พนักงานเงินทดแทนนั้นเป็นที่สุดโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นผู้รับเหมาชั้นต้น จำเลยที่ 2 เป็นผู้รับเหมาช่วง จำเลยที่ 2 จ้างบุตรของโจทก์และจ้างโจทก์อื่นเป็นลูกจ้าง แล้วโจทก์และลูกจ้างซึ่งเป็นบุตรของโจทก์ได้รับอันตรายแก่กายและถึงแก่ความตาย พนักงานเงินทดแทนสอบสวนแล้วเห็นว่าเป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่จำเลยที่ 2ผู้เป็นนายจ้าง ซึ่งเป็นผู้รับเหมาช่วง โดยจำเลยที่ 1 เป็นผู้รับเหมาชั้นต้น จึงมีคำสั่งให้นายจ้างจ่ายค่าทดแทน ค่ารักษาพยาบาล และค่าทำศพแก่โจทก์ พนักงานเงินทดแทนแจ้งคำสั่งให้จำเลยทั้งสองทราบแล้วจำเลยทั้งสองมิได้อุทธรณ์คำสั่งต่ออธิบดีกรมแรงงาน คำสั่งของพนักงานเงินทดแทนจึงเป็นที่สุด แต่จำเลยทั้งสองมิได้จ่ายเงินตามคำสั่งของพนักงานเงินทดแทนจึงขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองจ่ายเงินตามคำสั่งของพนักงานเงินทดแทนแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 1 มิใช่เป็นผู้รับเหมาชั้นต้นมิใช่นายจ้างของบุตรโจทก์และโจทก์ จึงไม่ต้องรับผิดจ่ายเงินทดแทนตามที่โจทก์ฟ้อง จำเลยที่ 2 ให้