การตีความคำว่า 'ผลิตภัณฑ์อาหาร' ตามพระราชกฤษฎีกาลดอัตรารัษฎากรว่าหมายถึงเฉพาะอาหารคน ไม่รวมถึงอาหารสัตว์
คำว่า 'ผลิตภัณฑ์อาหาร' ไม่มีบทนิยามในกฎหมาย จึงต้องตีความโดยเทียบเคียงจากบทบัญญัติอื่นในประมวลรัษฎากร ซึ่งคำว่า 'อาหาร' เมื่อใช้เป็นคำกลางหมายถึงอาหารสำหรับคนเท่านั้น ไม่รวมถึงอาหารสัตว์ ดังนั้น 'ผลิตภัณฑ์อาหาร' จึงหมายถึงอาหารคนเท่านั้น เว้นแต่กฎหมายจะบัญญัติไว้ชัดแจ้งให้รวมถึงอาหารอื่น เช่น อาหารส
จำเลยไม่มีอำนาจบังคับให้โจทก์เสียภาษีการค้าในอัตราร้อยละ 5 ของรายรับ เพราะที่โจทก์เสียภาษีไปแล้วในอัตราร้อยละ 1.5 เป็นการถูกต้องแล้ว ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
โจทก์ผลิตอาหารสัตว์สำเร็จรูปจำหน่าย ซึ่งคนใช้บริโภคไม่ได้ และบรรจุหีบห่อผนึกเพื่อจำหน่าย เจ้าพนักงานประเมินเรียกเก็บภาษีการค้าในอัตราร้อยละ 5 โดยถือว่าเป็น 'ผลิตภัณฑ์อาหาร' แต่โจทก์ชำระภาษีในอัตราร้อยละ 1.5
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2643/2515บริษัทสหสามัคคีค้าสัตว์ จำกัด โดยนายสุชาย สุบรรณพงศ์ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์กรมสรรพากร กับพวกรวม 4 คนจำเลย ป.พ.พ. ม. 4, ม. 10, ม. 11 ป.รัษฎากร ม. 77, ม. 78 ทวิ พ.ร.ฎ.ออกตามความใน ป.รัษฎากร ว่าด้วยการลดอัตรารัษฎากร (ฉบับที่ 21) พ.ศ. 2509 คำว่า 'ผลิตภัณฑ์อาหาร' ตามบัญชีที่ 1 หมวด 1(4)ท้ายพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากรว่าด้วยการลดอัตรารัษฎากร (ฉบับที่ 21) พ.ศ. 2509 ไม่มีบทนิยามให้มีความหมายโดยเฉพาะ ย่อมค้นหาความหมายได้โดยเปรียบเทียบจากบทบัญญัติที่ใกล้เคียงอย่างยิ่งคือจากบทมาตราอื่นๆ ของประมวลรัษฎากรคำว่า 'อาหาร' ในบทบัญญัติแห่งประมวลรัษฎากร ถ้าใช้เป็นคำกลางๆ หมายถึงอาหารสำหรับคนเท่านั้น หามีความหมายถึงอาหารสัตว์ด้วยไม่ คำว่า 'ผลิตภัณฑ์อาหาร' จึงหมายถึง อาหารคนแต่อย่างเดียว ถ้ากฎหมายประสงค์จะให้หมายถึงอาหารอย่างอื่น ก็จำเป็นจะต้องบัญญัติไว้ให้ชัดเป็นแห่ง ๆ ไปฉะนั้น อาหารสัตว์จึงไม่อยู่ในความหมายของคำว่า 'ผลิตภัณฑ์อาหาร'โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ผลิตอาหารสัตว์สำเร็จรูปจำหน่าย ซึ่งต้องเสียภาษีการค้าร้อยละ 1.5 แต่เจ้าพนักงานประเมินของจำเลยที่ 1กลับแจ้งประเมินให้โจทก์เสียภาษีการค้าร้อยละ 5 พร้อมด้วยเงินเพิ่มและภาษีเทศบาล โจทก์อุทธรณ์ จำเลยที่ 2, 3, 4 ซึ่งเป็นกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ได้วินิจฉัยชี้ขาดให้โจทก์เสียภาษีร้อยละ 5แต่ลดเบี้ยปรับ โจทก์เห็นว่าไม่ชอบ ขอให้เพิกถอนคำสั่งประเมินเรียกเก็บภาษีและเงินเพิ่มของจำเลยที่ 1 และคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2, 3, 4จำเลยต่อสู้ว่า อาหารสัตว์ที่โจทก์ผลิตจำหน่าย เป็นผลิตผลภายในประเทศทำจากรำ ข้าวโพดป่น ปลาป่น น้ำตาล และวัตถุอื่นผสมกันบรรจุลงในภาชนะหรือหีบห่อผนึก ตีตราชื่อบริษัทผู้ทำการค้ารวม