ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1544/2517

ประเด็นกฎหมาย

การฟ้องคัดค้านการรังวัดแบ่งแยกที่ดินตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ถึงที่สุดแล้ว เป็นฟ้องซ้ำหรือไม่

หลักกฎหมาย

เมื่อศาลฎีกาได้พิพากษาเสร็จเด็ดขาดไปแล้ว คู่ความจะฎีกาคัดค้านคำวินิจฉัยชี้ขาดของศาลฎีกาอีกไม่ได้

คำวินิจฉัย

พิพากษายกฎีกาโจทก์ ให้โจทก์ใช้ค่าทนายความชั้นฎีกาแทนจำเลยที่ 1 ที่ 2 เป็นเงิน 100 บาท และแทนจำเลยที่ 3 ถึงที่ 7 เป็นเงิน 100 บาท

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์และจำเลยที่ 3 ถึงที่ 7 เคยมีคดีพิพาทเกี่ยวกับที่ดินโฉนดเลขที่ 1488 ซึ่งศาลฎีกาพิพากษาถึงที่สุดให้แบ่งแยกที่ดินตามคำพิพากษาฎีกาที่ 1194-1195/2504 และต่อมาในชั้นบังคับคดี ศาลฎีกาได้พิพากษาในคดีหมายเลขแดงที่ 183-184/2510 ว่ารูปแผนที่แบ่งแยกที่ดินถูกต้องตรงตามข้อตกลงของคู่ความแล้ว โจทก์กลับมาฟ้องคด

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1544/2517นายฉาย ฮวบแช่มโจทก์กรมที่ดิน ที่ 1 นายตระกูล มาลีกรัย เจ้าพนักงานที่ดิน จังหวัดสมุทรปราการ ที่ 2จำเลยนางพุด บางเทศธรรม ที่ 3 นางสวิง ชูฬา ที่ 4จำเลยนายไสว สถาพร ที่ 5 นายแสวง สถาพร ที่ 6จำเลยจ่าโทสวง สถาพร ที่ 7จำเลย ป.วิ.พ. โจทก์จำเลยเป็นความกันเกี่ยวกับการรังวัดแบ่งที่พิพาทตามคำพิพากษา จนศาลฎีกาได้พิพากษาให้โจทก์จัดการแบ่งแยกโฉนดที่ดินที่พิพาทให้แก่จำเลยแล้ว โจทก์จะมาฟ้องคดีคัดค้านคำวินิจฉัยชี้ขาดของศาลฎีกาซึ่งได้เคยพิพากษาเสร็จเด็ดขาดไปแล้วอีกไม่ได้โจทก์ฟ้องและแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องว่า เดิมโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 1488 เนื้อที่ 123 ไร่เศษ ตำบลราชาเทวะ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ เมื่อ พ.ศ. 2500 จำเลยที่ 3 ถึงที่ 7 ได้ฟ้องโจทก์ขอให้ศาลสั่งแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินเฉพาะส่วนให้กับพวกจำเลยรวมกันเป็นเนื้อที่ 52 ไร่ 3 งานเศษ คดีถึงที่สุดศาลฎีกาพิพากษาให้โจทก์แบ่งที่ดินดังกล่าวให้จำเลยที่ 3 เนื้อที่ 12 ไร่ 3 งานให้จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ได้เนื้อที่รวมกัน 40 ไร่ ปรากฏตามคำพิพากษาฎีกาที่ 1194-1195/2504 ต่อมาเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2504 จนถึงบัดนี้ จำเลยที่ 3 ถึงที่ 7 นำสำเนาคำพิพากษาฎีกาดังกล่าวไปแจ้งให้จำเลยที่ 2 ในฐานะเจ้าพนักงานที่ดินอยู่ในความบังคับบัญชาของกรมที่ดินจำเลยที่ 1 ทำการรังวัดแบ่งแยกที่ดินโฉนดที่ 1488 ออกเป็นของพวกจำเลยให้เป็นไปตามคำพิพากษาฎีกา แต่การรังวัดที่ดินจำเลยที่ 3 ถึงที่ 7 ได้สมคบกับจำเลยที่ 2 ในฐานะเจ้าพนักงานที่ดินทำการรังวัดโดยมิชอบ โดยจำเลยที่ 3 ถึงที่ 7 ชี้แนวเขตให้จำเลยที่ 2 ทำการรังวัดตัดเอาเฉพาะที่ดินที่เป็นนาส่วนที่ดินที่เจ้าพนักงานที่ดินอำเภอบางพลีกันเขตไว้เป็นทางสาธารณะมีเนื้อที่ป