บำเหน็จตกทอดตามพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการเป็นมรดกหรือไม่
บำเหน็จตกทอดเป็นสิทธิที่รัฐให้แก่ทายาทหรือผู้อุปการะโดยตรง มิใช่ทรัพย์สินของข้าราชการผู้ตาย จึงไม่ใช่ทรัพย์มรดกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1600
บำเหน็จตกทอดไม่ใช่เป็นมรดกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1600 พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้อง
ข้าราชการบำนาญถึงแก่ความตาย บุตรนอกกฎหมายซึ่งเป็นผู้สืบสันดานขอรับบำเหน็จตกทอด แต่จำเลยปฏิเสธเนื่องจากไม่ใช่บุตรที่ชอบด้วยกฎหมาย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1586/2517เด็กชายพีระพงษ์ จงมี โดยนางเผื่อ จงมี ผู้แทนโดยชอบธรรมโจทก์กระทรวงศึกษาธิการ โดยนายสุกิจ นิมมานเหมินทร์ ที่ 1จำเลยกระทรวงการคลัง โดยนายเสริม วินิจฉัยกุล ที่ 2จำเลยจำเลยร่วมจำเลย ป.พ.พ. ม. 1600 พ.ร.บ.บำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ.2494 ม. 44, ม. 49 พ.ร.บ.บำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2499 พ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2502 ในเรื่องบำเหน็จตกทอดตามพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการฯนั้น เป็นเรื่องของรัฐให้สิทธิแก่ทายาทหรือผู้อุปการะหรือผู้อยู่ในอุปการะโดยตรงที่จะได้รับเงินช่วยเหลือ และยังกำหนดอายุของบุตรที่จะได้รับบำเหน็จตกทอดไว้ เว้นแต่จะเข้าข้อยกเว้นตามที่กฎหมายกำหนด มิได้ให้เป็นสิทธิเป็น ทรัพย์แก่ข้าราชการผู้ได้รับบำนาญปกติอยู่ก่อนตายหรือในขณะที่ถึงแก่ความตายแต่อย่างใด แตกต่างกับกฎหมายว่าด้วยมรดก จึงจะปรับให้เป็นมรดกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1600 หาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า นายพันธ์ จงมี เป็นข้าราชการบำนาญสังกัดกรมสามัญศึกษา ได้ถึงแก่ความตาย โจทก์เป็นผู้สืบสันดานของนายพันธ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1627 นางเผื่อมารดาผู้แทนโดยชอบธรรมของโจทก์ได้ยื่นเรื่องราวขอรับบำเหน็จตกทอดของผู้ตาย แต่จำเลยไม่ยอมจ่าย ขอให้ศาลมีคำสั่งว่าโจทก์เป็นผู้สืบสันดานเหมือนกับบุตรที่ชอบด้วยกฎหมาย มีสิทธิรับบำเหน็จตกทอดของนายพันธ์ และให้จำเลยจ่ายบำเหน็จตกทอดแก่โจทก์ จำเลยให้การว่านายพันธ์ไม่เคยรับรองว่าโจทก์เป็นบุตรที่ชอบด้วยกฎหมาย โจทก์ไม่ใช่บุตรโดยชอบด้วยกฎหมาย ไม่มีสิทธิรับบำเหน็จตกทอด ก่อนสืบพยาน นางเรน จงมี ในฐานะส่วนตัวและผู้แทนโดยชอบธรรมของนายทวีวัฒน์ จงมี บุตรผู้เยาว์ ร้องขอเข้าเป็นจำเลยร่วมศาลชั