ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 414/2526

ประเด็นกฎหมาย

การทำงานนอกเวลาทำงานปกติในวันหยุดและการคำนวณค่าล่วงเวลาในวันหยุด

หลักกฎหมาย

เวลาทำงานปกติคือ 8.00 นาฬิกา ถึง 17.00 นาฬิกา การทำงานนอกเวลาดังกล่าวถือเป็นการทำงานนอกเวลาทำงานปกติ การทำงานล่วงเวลาติดต่อกันจนถึงวันหยุด ถือเป็นการทำงานล่วงเวลาในวันหยุดด้วย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ข้อ 42 จำเลยต้องจ่ายค่าล่วงเวลาในอัตราสามเท่าของค่าจ้างในวันทำงาน

คำวินิจฉัย

พิพากษากลับคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้จำเลยจ่ายค่าล่วงเวลาจำนวน 321.04 บาทแก่โจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยกำหนดเวลาทำงานปกติคือ 8.00-17.00 น. โจทก์ได้รับคำสั่งให้ทำงานในวันเสาร์ซึ่งเป็นวันหยุด ตั้งแต่ 13.00 น. ถึง 6.00 น. ของวันรุ่งขึ้น โดยมีช่วงหยุดพักระหว่าง 17.00-18.00 น. และ 24.00-1.00 น. รวมเวลาทำงานล่วงเวลา 11 ชั่วโมง จำเลยจ่ายค่าล่วงเวลาให้เพียง 1,003.25 บาท

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 414/2526นายธนิต ถาวรสุขโจทก์กระทรวงการคลัง กับพวกจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2, ข้อ 42จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างมีคำสั่งกำหนดเวลาทำงานปกติของพนักงานคือ 8.00 นาฬิกา ถึง 17.00 นาฬิกา การทำงานนอกเวลาดังกล่าวจึงต้องถือว่าเป็นการทำงานนอกเวลาทำงานปกติ โจทก์ได้รับคำสั่งให้ทำงานในวันหยุดตั้งแต่ 13.00 นาฬิกา ถึง 6.00 นาฬิกาของวันรุ่งขึ้น โดยมีช่วงหยุดพักระหว่าง 17.00 นาฬิกา ถึง18.00 นาฬิกา และ 24.00 นาฬิกา ถึง 1.00 นาฬิกาของวันรุ่งขึ้น เช่นนี้ รวมระยะเวลาที่โจทก์ทำงานล่วงเวลาคือ 11 ชั่วโมง ซึ่งจำเลยต้องจ่ายค่าล่วงเวลาให้แก่โจทก์ในอัตราสามเท่าของค่าจ้างในวันทำงานสำหรับจำนวนชั่วโมงที่ทำงานเกินเวลาทำงานปกติโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย มีกำหนดเวลาทำงานปกติตั้งแต่ 8.00 นาฬิกา ถึง 17.00 นาฬิกา เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2525 ซึ่งเป็นวันเสาร์และเป็นวันหยุด จำเลยสั่งให้โจทก์ทำงานตั้งแต่เวลา 13.00 นาฬิกา จนถึง 6.00นาฬิกาของวันรุ่งขึ้น เป็นการทำงานนอกเวลาทำงานปกติในวันหยุด โจทก์จึงมีสิทธิได้รับค่าล่วงเวลาในวันหยุดเท่ากับ 3 เท่าคูณด้วยค่าจ้างต่อชั่วโมงคูณด้วยจำนวนชั่วโมงที่ทำงานเป็นเงิน 1,324.29 บาท แต่จำเลยจ่ายให้โจทก์เพียง 1,003.25บาท ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าล่วงเวลาที่ยังขาดอยู่อีก 321.04 บาทแก่โจทก์จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 2 เพราะจำเลยที่ 2ไม่ใช่นายจ้างของโจทก์ จำเลยได้กำหนดเวลาทำงานของพนักงานไว้วันละ 8ชั่วโมง จำเลยต้องจ่ายค่าล่วงเวลาให้โจทก์ก็ต่อเมื่อโจทก์ทำงานครบ 8 ชั่วโมงของวันทำงานเสียก่อน คือตั้งแต่เวลา 13.00 นาฬิกา ถึง 22.00 นาฬิกา โดยหักเวลาพักระหว่าง 17.00 นาฬิกา ถึง 18.00 นา