เงินส่วนแบ่งรายได้ค่าโดยสารที่จ่ายเมื่อทำงานเกินเวลาปกติไม่ใช่ค่าจ้าง แต่ค่าครองชีพเป็นค่าจ้างที่ต้องนำมาคำนวณค่าทำงานในวันหยุด
เงินส่วนแบ่งรายได้ค่าโดยสารที่จ่ายเฉพาะเมื่อทำงานเกินเวลาทำงานปกติไม่ใช่ค่าจ้าง เพราะมิใช่เงินตอบแทนการทำงานในเวลาทำงานปกติ ส่วนค่าครองชีพเป็นค่าจ้างที่ต้องนำมารวมคำนวณค่าทำงานในวันหยุด เนื่องจากเป็นเงินที่จ่ายตอบแทนการทำงานปกติ มีจำนวนแน่นอนเป็นประจำ
พิพากษายืนตามศาลแรงงานกลาง
โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย ทำงานเป็นกะ กะละ 8 ชั่วโมง จำเลยจ่ายเงินส่วนแบ่งรายได้ค่าโดยสารให้เฉพาะเมื่อทำงานเกิน 8 ชั่วโมงต่อวัน และจ่ายค่าครองชีพให้ทุกเดือนโดยไม่คำนึงว่ามาทำงานหรือไม่
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 981 - 991/2526นายละองค์ โค้วถาวร กับพวกโจทก์องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2, ข้อ 39เงินส่วนแบ่งรายได้ค่าโดยสารหรือเงินเปอร์เซ็นต์ที่จำเลยจ่ายให้โจทก์เมื่อโจทก์ทำงานเกินเวลาทำงานปกติคือเกินวันละ 8 ชั่วโมง มิใช่ค่าจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน เพราะมิใช่เป็นเงินที่จ่ายแก่ลูกจ้างเป็นการตอบแทนการทำงานในเวลาทำงานปกติของวันทำงาน จึงไม่อาจนำมาเป็นฐานคำนวณค่าทำงานในวันหยุดได้ค่าครองชีพเป็นค่าจ้างจึงต้องนำมารวมคำนวณเป็นค่าทำงานในวันหยุดให้ลูกจ้างด้วยโจทก์ทั้งสิบเอ็ดสำนวนฟ้องว่า โจทก์สำนวนที่ 1 จำนวน 12 คนและโจทก์ สำนวนที่ 2 ถึงที่ 11 เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย เมื่อ พ.ศ. 2523 จำเลยออกคำสั่งกำหนดให้วันที่ 1 ของทุกเดือน วันที่ 5 และวันที่ 10 ของเดือนธันวาคม เป็นวันหยุดตามประเพณี จำเลยให้โจทก์ที่ 1 ถึงที่ 12 ในสำนวนที่ 1 ทำงานในวันหยุดตามประเพณีโดยไม่นำเงินเปอร์เซ็นต์และเงินค่าครองชีพซึ่งเป็นค่าจ้างมาคำนวณจ่ายให้โจทก์ที่ 1 ถึงที่ 10 ส่วนโจทก์ที่ 11, ที่ 12 จำเลยนำเฉพาะเบี้ยเลี้ยงมาคำนวณจ่ายโดยไม่นำค่าจ้างกับเงินค่าครองชีพมาคำนวณด้วย และให้โจทก์สำนวนที่ 2 ถึงที่ 11 ทำงานในวันหยุดตามประเพณีและวันหยุดประจำสัปดาห์โดยจำเลยจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ไม่ครบตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าทำงานในวันหยุดให้โจทก์ทั้งสิบเอ็ดสำนวนพร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยทั้งสิบเอ็ดสำนวนให้การว่า โจทก์ทุกคนเป็นลูกจ้างของจำเลย ค่าครองชีพและเงินส่วนแบ่งจากเงินรายได้ค่าโดยสารหรือเงินเปอร์เซ็นต์ที่จำเลยจ่ายให้โจทก์มิใช่ค่าจ้างเพื่อตอบแทนการทำงานปกติ ดังนั้นจำเลยจึงไม่ต้องนำเงินทั้งสองประเภทมาเ