ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1269/2526

ประเด็นกฎหมาย

การสูบบุหรี่ในบริเวณโรงงานของลูกจ้างเป็นการฝ่าฝืนระเบียบการทำงานอย่างร้ายแรงจนนายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยหรือไม่

หลักกฎหมาย

การฝ่าฝืนระเบียบการทำงานหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของนายจ้างจะถือว่าร้ายแรงจนนายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ข้อ 47(3) ต้องพิจารณาถึงสภาพแวดล้อมและความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจริง หากการกระทำนั้นไม่ก่อให้เกิดอันตรายร้ายแรงหรือความเสียหายอย่างมีนัยสำคัญ ก็ไม่ถือว่าเป็นการฝ่าฝืนอย่างร้ายแรง

คำวินิจฉัย

การกระทำของโจทก์ไม่เป็นการฝ่าฝืนระเบียบเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลยอย่างร้ายแรง อันจะเป็นเหตุให้จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ข้อ 47(3) ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลแรงงานกลางให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

ลูกจ้างสูบบุหรี่ในบริเวณโรงงานซึ่งมีข้อบังคับห้ามสูบบุหรี่ แต่สถานที่ที่สูบอยู่ห่างจากโกดังเก็บกระดาษ 2.50 เมตร พื้นมีน้ำนอง และกระดาษไม่ใช่วัตถุไวไฟ ทำให้ยากต่อการเกิดเพลิงไหม้

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1269/2526นายโดม สุพิพัฒนโมลีฯโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดแสงงามอุตสาหกรรมจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 46, ข้อ 47(3)แม้จำเลยจะมีข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานห้ามคนงานสูบบุหรี่ในบริเวณโรงงานผู้ฝ่าฝืนอาจถูกให้ออกจากงานก็ตาม แต่สถานที่โจทก์สูบบุหรี่อยู่ห้างโกดังเก็บกระดาษ 50เมตรสภาพกระดาษก็ไม่ใช่วัตถุไวไฟถึงกับมีการสูบบุหรี่ในระยะดังกล่าวแล้วสามารถลุกไหม้ได้ทั้งที่ที่โจทก์ยืนสูบบุหรี่อยู่ก็มีน้ำนองพื้น ยากที่จะเกิดเหตุไฟไหม้เนื่องจากการสูบบุหรี่ จึงยังถือไม่ได้ว่าการกระทำของโจทก์เป็นการฝ่าฝืนระเบียบเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลยอย่างร้ายแรงจนเป็นเหตุให้จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยเมื่อเลิกจ้างโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์ไม่มีความผิดและไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้ศาลบังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าและค่าชดเชยแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยประกอบกิจการทำกล่องกระดาษ วัตถุดิบทั้งหมดเป็นกระดาษติดไฟง่าย จำเลยจึงมีประกาศห้ามสูบบุหรี่ภายในบริเวณโรงงานและจำเลยได้จัดบริเวณให้สูบบุหรี่ไว้ที่สวนหน้าโรงงาน ผู้ใดฝ่าฝืนถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง มีโทษสั่งพักงานโดยไม่มีกำหนด ซึ่งหมายถึงเลิกจ้าง โจทก์สูบบุหรี่ที่หน้าโรงเรือนไม้ซึ่งเป็นที่เก็บกระดาษ เป็นการจงใจฝ่าฝืนและไม่ปฏิบัติตามประกาศของจำเลย และเป็นการจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงที่อาจก่อให้เกิดเพลิงไหม้โรงงานของจำเลย จำเลยจึงเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยและไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้ยกฟ้องโจทก์ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า การที่โจทก์สูบบุหรี่ในบริเวณโรงงานเป็นการจงใจขัดคำ