ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1569/2526นายศิริ เปลี่ยนเปรม กับพวกโจทก์องค์การแก้วจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 75สิทธิที่จะได้รับเงินบำเหน็จเป็นสิทธิที่กำหนดขึ้นโดยข้อบังคับของนายจ้าง นายจ้างมีสิทธิที่จะกำหนดเพื่อให้เป็นไปตามเจตนารมณ์ของนายจ้างได้ จำเลยผู้เป็นนายจ้างกำหนดไว้ว่าพนักงานของจำเลยเท่านั้นที่มีสิทธิได้รับเงินบำเหน็จแม้โจทก์จะเป็นลูกจ้างชั่วคราวซึ่งทำงานติดต่อกันมาเกินกว่า 120 วัน มีสิทธิเช่นเดียวกับลูกจ้างประจำก็หมายถึงสิทธิที่ลูกจ้างประจำมีอยู่ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงานฯ เท่านั้น เมื่อโจทก์มิได้เป็นพนักงานของจำเลย โจทก์ก็ไม่มีสิทธิได้รับเงินบำเหน็จโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย ต้องออกจากงานเพราะเกษียณอายุ จำเลยไม่จ่ายบำเหน็จให้ตามข้อบังคับ จึงฟ้องขอให้บังคับจำเลยจ่ายเงินบำเหน็จและดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยให้การว่า โจทก์เป็นเพียงลูกจ้างรายวันไม่ใช่พนักงานของจำเลยจึงไม่มีสิทธิได้รับเงินบำเหน็จ ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ปัญหาที่โจทก์ที่ 1 และที่ 2 อุทธรณ์ว่าโจทก์ทั้งสองเป็นลูกจ้างชั่วคราวซึ่งทำงานติดต่อกันมาเกินกว่า 120 วันตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 75 ย่อมมีสิทธิเช่นเดียวกับลูกจ้างประจำนั้น เห็นว่า สิทธิของลูกจ้างชั่วคราวซึ่งทำงานติดต่อกันเกิน 120 วันโดยรวมวันหยุด วันลา และวันที่นายจ้างสั่งหยุดงานเพื่อประโยชน์ของนายจ้างที่จะพึงมีเช่นเดียวกับลูกจ้างประจำ หมายถึงสิทธิที่ลูกจ้างประจำพึงมีอยู่ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16