ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2624/2526นายสำเริง ปิยะดิษฐ์โจทก์กรมแรงงาน กับพวกจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องอัตราและวิธีการเก็บเงินสมทบการจ่ายเงินทดแทนของสำนักงานกองทุนเงินทดแทน ข้อ 23การแจ้งคำสั่งเงินทดแทนตามกฎหมายเกี่ยวกับแรงงานไม่มีกฎหมายบัญญัติไว้ว่าจะต้องปฏิบัติประการใด ดังนั้น การที่พนักงานเงินทดแทนส่งคำสั่งเงินทดแทนโดยทางไปรษณีย์ตอบรับไปให้โจทก์ทราบ ณ สำนักทำการงานของโจทก์ และลูกจ้างของโจทก์เป็นผู้ลงชื่อในใบตอบรับคำสั่งนั้นแทนโจทก์ ย่อมถือได้ว่าโจทก์ได้ทราบข้อความในเอกสารนั้นแล้วเพราะถ้าต้องรอให้โจทก์ลงชื่อรับ เอกสารที่ส่งทางไปรษณีย์ด้วยตนเองแล้ว หากโจทก์ไม่อยู่หรือมีเจตนาหลีกเลี่ยงไม่รับเอกสาร ก็จะไม่มีทางส่งเอกสารนั้นให้โจทก์ได้โจทก์ฟ้องว่า พนักงานเงินทดแทนของจำเลยที่ 1 ได้มีคำสั่งว่าจำเลยที่ 2 ประสบอันตรายเนื่องจากทำงานให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นนายจ้าง ให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนและค่ารักษาพยาบาลเท่าที่จ่ายไปจริงแก่จำเลยที่ 2การส่งคำสั่งดังกล่าวได้ส่งทางไปรษณีย์ไปยังโรงภาพยนตร์ดาวคนองรามาซึ่งมิใช่ภูมิลำเนาของโจทก์ โจทก์เพิ่งทราบคำสั่งนี้เมื่อวันที่ 20 เมษายน 2525 เพราะให้ผู้รับมอบอำนาจไปติดตามเรื่อง และเห็นว่าโจทก์ไม่มีหน้าที่ต้องจ่ายเงินทดแทน จึงยื่นอุทธรณ์ต่ออธิบดีกรมแรงงาน กรมแรงงานสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนว่า โจทก์ได้รับคำสั่งเงินทดแทนเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2525 ยื่นอุทธรณ์เมื่อวันที่ 23 เมษายน 2525 เป็นการยื่นอุทธรณ์ที่พ้นกำหนด 30 วันนับแต่ทราบคำสั่ง จึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ชอบจะรับไว้พิจารณาและสั่งยกอุทธรณ์ของโจทก์ ให้โจทก์ปฏิบัติตามคำสั่งเงินทดแทน คำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยที่ 1 จึงไม่ชอบ ขอให้บังคับจำเลยเพิกถอนคำสั่งเงินทดแทนและคำสั่งอุทธรณ์เงินท