ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3141/2526นายสุคนธ์ พิศแขโจทก์องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 47การที่โจทก์ขาดงานติดต่อกันเกิน 10 วัน โดยไม่มีเหตุอันสมควรถือได้ว่าโจทก์ทำความเสียหายให้แก่จำเลยอยู่ในตัว จำเลยจึงมีสิทธิริบเงินประกันแทนค่าเสียหายที่โจทก์ขาดงานได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลยทำหน้าที่พนักงานเก็บค่าโดยสาร เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 2526 จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยอ้างว่าโจทก์ขาดงานติดต่อกันเกิน 10 วัน โดยไม่มีเหตุอันสมควร ซึ่งไม่เป็นความจริงเพราะระหว่างวันดังกล่าวโจทก์มีความจำเป็นต้องไปให้การต่อพนักงานสอบสวนในคดีที่โจทก์ทะเลาะวิวาทกับเพื่อนพนักงาน ไม่สามารถไปปฏิบัติงานได้แต่ได้มอบหมายให้บิดาไปแจ้งให้จำเลยทราบถึงสาเหตุของการหยุดงานแล้ว การที่จำเลยเลิกจ้างโจทก์จึงเป็นการเลิกจ้างโดยไม่ปรากฏความผิด ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า เงินบำเหน็จ ค่าชดเชย และเงินประกันแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยชอบด้วยข้อบังคับของจำเลยเพราะโจทก์ละทิ้งหน้าที่ติดต่อในคราวเดียวกันเกินกว่า 10 วัน เมื่อโจทก์ไม่มาปฏิบัติงานได้ 5 วัน จำเลยได้มีหนังสือสอบถามไปยังที่อยู่ของโจทก์ แจ้งให้โจทก์ไปรายงานตัวและชี้แจงเหตุผลภายในวันที่ 2 มิถุนายน 2526 โจทก์ไม่ไปติดต่อตามกำหนด เพียงแต่มีจดหมายของบิดาโจทก์ตอบไปว่า โจทก์ไปทำงานไม่ได้ ยังมีเรื่องทำร้ายร่างกายจึงยังจัดการไม่เรียบร้อย จำเลยได้สอบข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์มีเรื่องทะเลาะวิวาทและทำร้ายร่างกายนายทองอยู่ แก้วพึงทรัพย์ แล้วหลบหนีไปเพื่อให้พ้นการจับกุมของเจ้าหน้าที่ตำรวจ จำเลยเห็นว่า การกระทำของโจทก์เป็นความผิดตามประมวลก