ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3541/2526นายโสภณ สีนิลแท้ กับพวกโจทก์บริษัทสหสามัคคีค้าสัตว์ จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 2, ข้อ 46เงินทดแทนที่จำเลยจ่ายแก่โจทก์เมื่อเลิกจ้างมีหลักเกณฑ์แตกต่างจากค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ซึ่งเป็นเงินประเภทอื่นที่นายจ้างจ่ายแก่ลูกจ้างเมื่อเลิกจ้าง แม้จำเลยจะแก้ไขระเบียบเกี่ยวกับการจ่ายเงินนั้นจาก "เงินทดแทน" เป็น "ค่าชดเชย" แต่หลักเกณฑ์การจ่ายและการได้มาซึ่งสิทธิก็ยังเป็นไปตามเดิม จึงหาทำให้เงินดังกล่าวกลายเป็นค่าชดเชยไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยอ้างว่าหมดความจำเป็น ไม่จ่ายค่าชดเชย ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานหรือตามระเบียบของจำเลย สุดแต่ทางใดจะให้ประโยชน์แก่พนักงานมากกว่ากันโจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องค่าชดเชยซ้ำอีก ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า เอกสารที่จำเลยกล่าวอ้างว่าได้จ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ระบุว่า ได้จ่ายเงินชดเชยตามกฎหมายแรงงานและตามระเบียบของบริษัทจำเลย ระเบียบของบริษัทจำเลยกำหนดหลักเกณฑ์การจ่ายเงินทดแทนแก่พนักงานซึ่งลาออกให้ออกเพราะหย่อนความสามารถ ตาย และเลิกจ้างเพราะยุบเลิกกิจการหรือหมดความจำเป็นกำหนดหลักเกณฑ์ที่จะได้มาซึ่งสิทธิรับเงินทดแทนไว้อีกด้วย ล้วนแตกต่างจากาหลักเกณฑ์เกี่ยวกับค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน จัดเป็นเงินประเภทอื่นที่นายจ้างจ่ายแก่ลูกจ้างเมื่อเลิกจ้าง แม้ภายหลังจำเลยจ