ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2078/2543นางสาว บุญเทียม สำเภาทองโจทก์บริษัท ไทยฟิลาเมนต์เท็กซ์ไทล์ จำกัดจำเลย พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 ข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างไม่มีข้อความระบุไว้โดยชัดแจ้งว่าการพิจารณาขึ้นค่าจ้างตามข้อตกลง ให้จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างใช้ดุลพินิจพิจารณาขึ้นค่าจ้างให้แก่พนักงานลูกจ้างของจำเลยตามสภาพความเป็นจริงได้ จำเลยจึงไม่มีอำนาจที่จะกระทำได้ และแม้ข้อตกลงจะใช้ถ้อยคำว่า "จะได้รับการพิจารณาขึ้นค่าจ้างปีละ 2 ครั้ง" ก็ตาม ถ้อยคำดังกล่าวก็มีความหมายว่าจำเลยจะต้องพิจารณาว่าลูกจ้างคนใดมีผลงานประเมินอย่างไร อยู่ในเกณฑ์ที่จะได้รับการขึ้นค่าจ้างหรือไม่ หากอยู่ในเกณฑ์ ได้รับการขึ้นค่าจ้างค่าจ้างที่ปรับขึ้นเป็นจำนวนเท่าใดเท่านั้น มิใช่เป็นการให้อำนาจแก่จำเลยที่จะใช้ดุลพินิจพิจารณาขึ้นค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างหรือไม่ก็ได้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยปรับค่าจ้างเพิ่มขึ้นเดือนละ 102 บาท นับแต่วันที่ 21 มิถุนายน 2541 เป็นต้นไป และให้จ่ายเงินค่าจ้างส่วนที่ขาดไปของเดือนกรกฎาคม 2541 จำนวน 102 บาท แก่โจทก์ จำเลยให้การว่า จำเลยประสบภาวะปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำทำให้ขาดเงินทุนหมุนเวียนต้องลดต้นทุนและลดจำนวนพนักงานลง จึงพิจารณาไม่ขึ้นค่าจ้างแก่โจทก์และผลการประเมินผลงานของโจทก์มิได้อยู่ในระดับเกรดซี ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยปรับเงินค่าจ้างเพิ่มขึ้นอีกเดือนละ 102 บาท นับแต่วันที่ 21 มิถุนายน 2541 เป็นต้นไปแก่โจทก์ และให้จำเลยจ่ายค่าจ้างส่วนที่ยังขาดประจำเดือนกรกฎาคม 2541 จำนวน 102 บาท แก่โจทก์ด้วยจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของจำเลยว่า ประมวลระเบียบข้อบังคับพนักงานของจำเลย ซึ่งเป็นข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพกา